Gənc bir qız ağır, sağalmaz xəstəliyin pəncəsində son günlərini yaşayırdı...Yaralı qəlbi artıq bu dünyada dözə bilmirdi...Qızın həddən artıq varlı olan ailəsi bütün qəzetlərdə qızın qəlbini sağaldacaq adamı tapmaq üçün elan vermişdi. Qızı üçün canını qurban verə biləcək birini axtarırdılar. Çünki qızın ürəyini dəyişmək lazım idi...
Gənc qız isə xəstəxana otağında, getdikcə heyat çiçəyi solurdu... Yenə bu dörd divar arasında tək-tənha, gözü yaşlı, boynu bükük, ölümünü gözləyirdi... Gözlərini yummaqdan, bu kiçik otaqda yalnız, göz yaşı tökməkdən yorulmuşdu...
Yenə də, əngəl ola bilmədi bulaq kimi çağlayan gözlərinə. Sevgilisi düşdü yadina, kasıb amma onu ölüncə sevə biləcək sevgilisi...
Hər gün eyni şeyləri fikirləşib, xatirələri bir film kimi, gözləri önündə canlandırırdı. <<Pulum yoxdur, amma sənə verə biləcəyim, bir tək qəlbim var>> deyirdi, sevdiyi oğlan. Gənc qız da başqa bir şey istəmirdi...Sevgiyə möhtac olan biri, sevdiyinin sevgisindən başqa, nə istəyə bilərdi ki?
Amma qismət olmamışdı... Dünyalar qədər biri-birilərini sevən sevgililərin arasına, pul, var-dövlət girib, onları ayıra bilmişdi... Amma indi var-dövlətin keçmədiyi bir vaxt gəlmişdi. Bu son günlərdə sevdiyi oğlan yanında olsaydı, heç bu qədər əzab çəkib, ağlamazdı...


Ayrıldıqları gündən artıq 5 il vaxt ötmüşdü. Amma hər gün həsrət çəkmiş, ürəyini heç kimlə bölmək istəməmişdi. Elə həmişə sevdiyini fikirləşirdi.. Görəsən nələr etmişdi, bu illər ərzində sevdiyi oğlan? Kim bilir, bəlkə də evlənmişdir.. Gözlərindən bir damla yaş daha damladı, qurumuş dodaqlarına... Əllərinə baxdı... Bir zamanlar sevgilisi, onun əllərini tutub, ovcunda sıxardı... Hər gün əllərini sevdiyinin ovcunda düşünüb, saatlarla əllərinə baxardı..
Ən çox, saçlarının tökülməyi ona əzab verir, ağladırdı... Çünki, bir zamanlar o saçları sevdiyi oğlan tumarlayıb, öpmüşdü... Hər gün gözlərindən bir damla yaş axanda, qəlbinə sanki bir ox batırdı...
Qəlbi yenə sızlamağa başladı, qızın... Belkə sevdiyi yanında olsaydı, qəlbi bu