Bash dashinda yazi yoxdur…

Celladlar butun cemiyyetlerde lenetlenen kesler olublar. Lakin Osmanlida celladlar yalniz heyatdayken deyil, hem de oldukden sonra da cemiyyetde qebul edilmeyibler. Bu sebebden hazirki Turkiye erazisinde cellad qebirstanligi movcud olub. İndi hemin erazilerde bir neche cellad qebri qalib. Qebrlerin yerinde indi goydelenler tikilib. Bes, hemin qebirlerin celladlara aid oldugu hansi esasla dushunulur?! Tarixchi Reshad Ekrem Kochu: “Cemiyyet, din ve exlaq anlayishimizin en gozel numunelerinden biri olaraq cana qesd eden, insani dograyan ve ya bogan celladin olusunu xalqin oz qebirlerinin arasina qebul etmemesi son derece teqdirelayiqdir. Bununla da Osmanli celladlari uchun İstanbulun en gozden iraq yerinde qebiristanliq salmish ve celladlar sade xalqdan ayri basdirilib. Hazirda “Cellad qebiristanligi” oldugu iddia olunan erazi bir zamanlar İstanbulun en ucqar noqtesi idi. Burdan qush uchmaz, karvan kechmezdi. Kimsenin ayagi bu torpaqlara deymediyinden hech duz-emelli yolu da yox idi. Agaclar, kol-koslar arasinda itib-batan bir yer idi.