Ananin 2 ovladi var idi. 1 qiz 1oglan, cox agilli ushaqlar idiler. Atalari erken vefat etmishdi. Qiz qardashini chox istiyirdi, her defe qardashi Quran oxuyanda bacisi oturub onu diqqetle dinliyirdi. Oglan Qurani oxudugu zaman elini otagi ishiqlandirmaq uchun yandirdigi shamin ustune tutur, sonra goturur ve oxumaga davam edirdi. Belece oglan bu qayda ile Qurani sehere qeder oxuyur, bacisida onu dinliyirdi, amma qardawinin bu hereketi ona chox maraqli gelirdi. Bir gun qardashindan bu hereketin sebebini sorushdu. Dedi: Niye elivi tez tez wamin ustune tutursan ay qardaw? Qardashi ona bele cavab verdi: Bacim Men Quran oxuyanda diqqetim tam Quranda olmasina baxmayaraq, sanki Sheytanin vesvesesine uyub ichimden nalayiq addimlar atmaq kechir. Amma elimi shamin ustune tutub istisine cox az tab getire bildiyimi gorende, dushunuremki, edeceyim pis bir ishin muqabilinde meni Cehennem odu gozleyir ve Cehennemdeki o istiye dozmeli olacam. Odur ki bele edirem! Bacisi onu gozel anlayir ve deyir: Ehsen gozel qardawim! Allah seni, bizleri ve burun muselmanlari o cehennem odundan qorusun! Amin!