Storroda gəmidən düşüb əlini Krala uzatdı.

Kralıçanın əli isti və zərif idi.

Kral Olav bu isti və nəvazişi əvvəl əlində, sonra qəlbində hiss etdi.
Kral və Kraliça enli mərmər pillələrlə saraya qalxdılar.

Kral, Storrodanı dəbdəbəli süfrənin yuxarı başında əyləşdirib, ayaqlarının altına qiymətli hədiyyələr sərdirdi. Arfa və tütəklərlə Kraliçanın şərəfinə mahnılar səsləndi, müğənnilər oxuduğu nəğmələrlə onun gözəlliyini vəsf etdilər.

Sonda, hamı susandan sonra yepiskop ayağa qalxıb dua oxumağa başladı. Kraliça Storroda isə bu müqəddəs sözləri eşitmirmiş kimi gülməyə, zarafat eləməyə, Krala öz saysız-hesabsız sərvətlərindən danışmağa başladı. Kraliçaya sarı əyilib onun valehedici, şirin səsini dinləyən kral Olav da Yepiskopa sarı baxmırdı.

Bu vaxt möminləri axşam ibadətinə səsləyən kilsə zənglərinin səsi eşidildi… və Kral Olav, cadugər ovsunundan yaxa qurtarmaq istəyən tək, yerindən sıçrayıb əlini alnına apardı. Kraliça nəvaziş və qətiyyətlə Kralın əlindən tutub, onu yenə öz yanında əyləşdirdi, məşhur bir müğənnini yanına çağırtdırıb, qədim qəhrəmanların şücaətini və qüdrətini, məğlublara qarşı amansızlığını vəsf edən mahnılarla Kral Olavı əyləndirməyi əmr etdi və Kral Olav kilsəyə getmək əvəzinə, adaxlısının yanında qalıb, onun alov saçan dodaqlarına, qara və nəhayətsiz gözlərinə tamaşa elədi.

...O gecə Geta-Elf çayının bərəçisinin işi həmişəkindən çox oldu. Onu o sahildən bu sahilə səsləyənlərin sayı artmışdı. Bələdçi hər dəfə səs gələn tərəfə üzsə də, sahildə heç kimi tapa bilmirdi. Beləcə, o, bütün gecə .sahilə yan aldı. Nəhayət, səhərə yaxın qumluqda çoxlu xırda ayaq izləri və xalis qızıl qırıntılarını görən bərəçi başa düşdü ki, onu, xaçpərəstliyinə görə Norveçi tərk edən, indi isə geri qayıdan cinlər və cırtdanlar səsləyirmişlər.

Kral Olav hər gün Məryəm ana kilsəsinə günorta ibadətinə getməyə vərdiş etsə də, o səhər yuxudan oyanananda fikirləşdi ki, bir gün kilsəyə getməsə, günah sayılmaz.

O, Kraliça Storrodanı görməyə, həmin axşam