Selma Otilliya Lavisa Lagerlöfün nağıllarını təqdim edir


KRALİÇA SİQRİD STARRODA

Bahar fəsli idi. Hələ də gecələr Yer üzünə duman çökür, gündüzlər günəş torpağı qızdırır, tarlaların üzərindən havaya buxar qalxırdı. Novruz gülləri təzəcə solurdu, çəmənliklər isə artıq bənövşələrin rənginə boyanmışdı. Yamyaşıl, təzə-tər otlar, külək vurduqca ipək kimi dalğalanır, dağlardan şırnaqlara süzülən su bərq vururdu.

Bax, elə həmin bahar İsveç kraliçası Siqrid Storroda qırmızı yelkənli nəhəng gəmisinə minib uzaq Kurnqahell şəhərinə yola düşdü. Kraliça orada, Norveç kralı Triqvasın oğlu Olavla görüşüb ona ərə getməli idi. Yaxınlaşmaqda olan toydan xəbər tutanların çoxu təəccüblənirdi. Təəccüblənmək üçün də, həqiqətən səbəb var idi.

Kraliça Siqrid Storroda çox gözəl və hədsiz dövlətli qadın olsa da, qədim bütlərə sitayiş edən qatı bütpərəst idi. Kral Olav isə, bütün varlığıyla İsa Məsihə tapınan, əqidəsinə sadiq bir xristian kimi tanınırdı. Kral üçün, doğma yurdunda yeni bir məbədin ucaldıldığını görməkdən, kilsə zənglərini səsini eşitməkdən böyük səadət yox idi.

“Kralı öz gözəlliyimlə tilsimləyəcək, gözlərini qızıllarımın parıltısıyla qamaşdıracağam. Nəvazişimlə və şirin dilimlə onu, əcdadlarının qədim inancına qayıtmağa məcbur edəcəyəm.” – gəminin göyərtəsində dayanmış kraliça Storroda düşünürdü. Arxadan əsən külək isə gəminin al qırmızı yelkənlərini silkələyir, yaxınlaşmaqda olan fırtınadan xəbər verirdi.

“Əgər kraliça, gözəl olduğu qədər xeyirxah və safqəlblidirsə, onun qəlbinə inanc toxumları səpib, fikirlərini Xilaskara yönəldə bilərəm...” - Kral Olav Nord-Elf çayının narahat sularına baxa-baxa düşünürdü.

Kraliça Siqrid Storrodanın gəmisi Ost-Hotland adalarını sağ-salamat keçib açıq dənizə çıxdı.
Bütün bütpərəst əcinnələr - divlər, yerin altında yaşayan xəzinə keşikçiləri, cadugərlər və küpəgirən qarılar sahilyanı qayalıqlara toplaşmışdılar. Onlar daş məbədlərdə öz tanrılarının şərəfinə tonqallar qalayır, kraliçanın yolunun uğurlu olması üçün