u hədiyyəni yüksək qiymətləndirəcək. Arvadı bu sancağı tez-tez taxardı… Xanım Miller də, sanki əvvvəlcədən hazırladığı sözlərlə dedi ki, bundan sonra bu hədiyyə onun üçün ən qiymətli var-dövlət olacaq… Ümid edək ki, o düşündü, xanım Millerin, bu sancağı taxmağa layiq bir paltarı vardır. İndi əynində qara kostyum vardı, bu geyimə onun sənətiylə məşğul olan qadınların uniforması da demək olardı. Sonra isə yadına düşdü ki, əlbəttə, o, yas saxlayır. Axı o da faciə yaşamışdı - çox sevdiyi qardaşı Anjeladan cəmisi bir həftə qabaq ölmüşdü. Deyəsən, qəzaya düşmüşdü. Yadından çıxıb, təkcə Anjelanın bu barədə nəsə dediyini xatırlayır. Xeyirxah və həssas Anjela o vaxt yaman kədərlənmişdi. Bu zaman Sesi Miller ayağa qalxdı. Artıq əlcəklərini geyinirdi. Yəqin ki, artıq olduğunu hiss etdi. Ancaq Gilbert Klendon qadının gələcəyi barədə heç bir söz demədən onu buraxa bilməzdi. Hansı planları var? Ona necə kömək edə bilər?

Qadın dalğın halda yazı masasına, arxasında gündəlik yazmaq üçün saatlar keçirdiyi makinaya baxdı və Anjela barədə xatirələrə dalaraq son suala dərhal cavab vermədi, elə bil, başa düşməmişdi. Gilbert Klendon təkrar etdi:

- Planlarınız nədər ibarətdir, xanım Miller?

- Planlar? Hər şey qaydasındadır, cənab Klendon! - o səsləndi. - Xahiş edirəm, mənə görə narahat olmayın.

Qadının sözlərindən belə başa düşdü ki, maliyyə çətinliyi yoxdur. Ən yaxşısı, belə bir təklifi məktubla etməkdir. İndisə onun əlini sıxaraq, yalnız bunları deyə bilərdi:

- Əgər cüzi bir köməyim dəyə bilərsə, xanım Miller, məmnuniyyətlə… - və qapını açdı. Sesi Miller sanki nəsə xatırlayıb, bir saniyə ləngidi.

- Cənab Klendon, - qadın ilk dəfə onun gözlərinə baxdı, onun gözlərindəki rəhmdil və maraqcıl ifadə Gilbert Klendonu heyrətləndirdi. - Əgər haçansa, - o davam etdi, - indi, ya da sonra sizə lazım olsam, arvadınızın xatirinə hər zaman həvəslə…

O bu sözləri deyib getdi. Sesinin sözləri və vida baxışları Gilbert Klendonu təəccübləndirdi. Qadınn sanki ona lazım olacağını