qayğısına qalmağı demir. Yox, əgər ona əyləncə lazımdırsa, əlbəttə, Gilbertin buna etirazı yoxdur. Nə istədiyini desin. Nəsə bir xeyriyyə işi? Hansısa bir komitə? Ancaq elə bir şey olsun ki, çox yorulmasın. Bundan sonra o hər çərşənbə Uaytçepelə getməyə başladı. Arvadının ora gedərkən geydiyi paltarın onu necə əsəbiləşdirdiyini xatırladı. O isə, görünür, işə ciddi girişibmiş.

Gündəlik belə yazılarla doluydu: «Xanım Consgildə oldum… onun on uşağı var… əri bədbəxt hadisə nəticəsində əllərini itirib. Lilini işə düzəltmək üçün əlimdən gələni etdim». Oxumağa davam etdi. Öz adına daha tez-tez rast gəlməyə başladı. Marağı zəiflədi. Bəzi yazılar, demək olar ki, aydın deyildi, məsələn: «B.M. ilə sosializmlə bağlı mübahisə etdik». B.M. kimdir? Bu inisial ona heç nə demədi. Yəqin hansısa qadındır, birlikdə hansısa komitədə iclasda olublar. «B.M. hakim sinifləri amansızcasına söyür… Yığıncaqdan B.M. ilə birlikdə qayıtdıq, onun fikrini dəyişdirməyə çalışdım. Lakin o, çox dar təfəkkürlü adamdır». Deməli, B.M. kişidir və yəqin ki, özünü «ziyalı» adlandıranlardandır. Anjela həmişə onların qəzəbli və dar düşüncəli olmalarından danışırdı. Sən demə, onu qonaq da dəvət edibmiş. «Nahara yaxın B.M. gəlmişdi. O, Minni ilə əl verib görüşdü!» Bu nida işarəsi ağlında formalaşmağa başlayan portretə yeni ştrix əlavə etdi. Görünr, B.M. qulluqçularla ünsiyyətdə olmağa adət etməyibmiş; ona görə də, Minni ilə əl verib görüşüb. O, yəqin ki, kübar cəmiyyətlərdə öz baxışları haqqında boşboğazlıq edən öyrədilmiş fəhlələrdəndir. Gilbert bu tipləri tanıyır və onlardan xoşu gəlmirdi.

Yenə də o. «B.M. ilə birlikdə Tauerdə olduq… O, inqilabın qaçılmaz olduğunu dedi… dedi ki, biz hamımız yalan bir dünyada yaşayırıq». Bəli, bəli, bu B.M. məhz belə şeylər danışmalıydı. Gilbert sanki onun səsini eşitdi, onu açıq-aydın gördü: pırtlaşıq saqqallı, qırmızı qalstuklu, tvid kostyumlu yonulmamış birisi. Ola bilməz ki, Anjela onu yaxşıca dişinə vurmasın. Oxumağa davam etdi. «B.M. … haqqında çox pis danışdı»