» Ad səylə qaralanmışdı. «Ona dedim ki, … ünvanına söyüş söyməsini bir daha eşitmək istəmirəm». Amma ad yenə də oxunmurdu. Yəni bu onun adıydı? Yəni Anjela buna görə o, otağa girəndə səhifəni əlləriylə qapayırdı? Bunları düşünərkən B.M.-ə qarşı kini artdı. Yəni onu burada, öz evində müzakirə edəcək qədər həyasızlıq edib? Bəs niyə Anjela bunu ondan gizlədib? Axı o həmişə yetərincə səmimi olub. O, səhifələri çevirərək, B.M.-lə bağlı fikirləri axtarmağa başladı. «B.M. mənə öz uşaqlığı haqqında danışdı. Onun anası günəmuzd işləyirmiş… Bu barədə düşündükcə dəbdəbə içində yaşaya bilmirəm… Bir şlyapaya görə üç gineya!» (21 şillinq dəyərində köhnə ingilis qızıl pulu-tərc.) Yaxşı olardı ki, o, bədbəxt başını anlamağa qadir olmadığı şeylərlə doldurmaq əvəzinə bu barədə elə mənim özümlə danışaydı! Bu B.M. ona oxumağa kitablar verirmiş. Karl Marksı. «Gələcək inqilab»ı. İnisialı B.M.-dir. B.M. hərfləri gözləri önündə görünüb-yox olurdu.

Bəs niyə bircə dəfə də tam adını yazmayıb? Bunda nəsə qeyri-rəsmi, intim, tamamilə Anjelaya aid olan bir şey vardı. Görəsən, onun özünə müraciət edəndə də B.M. deyirmiş? Davam edək. «B.M. nahardan sonra qəflətən gəldi. Xoşbəxtlikdən evdə tək idim». Bu cəmi bir il əvvəl yazılıb. «Xoşbəxtlikdən». Bəs niyə xoşbəxtlikdən? Görəsən o axşam o özü haradaymış? O, işgüzar görüşlərini qeyd etdiyi dəftərçəsinə baxdı. O axşam lord-merin evində ziyafətdə olmuşdu. B.M. ilə Anjela isə həmin axşamı birlikdə keçirmişdilər! Hər şeyi yaddaşında canlandırmağa çalışdı. Evə qayıdanda Anjela onu gözləyirdi, yoxsa yatmışdı? Masanın üzərində qədəhlər vardı, ya yox? Stullar çəkilmiş vəziyyətdəydi, yoxsa yox? Heç nəyi xatırlamırdı, lord-merin evində söylədiyi nitqdən başqa heç nəyi. Situasiya getdikcə daha da anlaşılmaz xarakter alırdı: onun arvadı ərinin tanımadığı bir kişini evdə qəbul etmişdi. Bəlkə, müəmmanın cavabı növbəti cilddədir?

O, arvadının sona çatdıra bilmədyi sonuncu dəftəri götürdü. Lənətə gələsən, yenə də o, elə ilk səhifədəcə. «B.M.-lə birlikdə