Qaranlıq üstümə gəlir.İndi başa
düşürəm kəfən yalnız dirilər üçün ağdır.
Dar məzarda qiyamətə kimi qalacam
deyəsən.
Bütün həyatımı fikirləşirəm,görəsən
günahlarım çox olub? Doğuldum ciyərlərimə havanın dolması
üçün.
1 yaşımda mənə süd vermələri üçün
ağladım.
4 yaşımda ən çox məni sevmələri üçün
ağladım. 6 yaşımda məni məktəbə
qoydular.Ətrafımdakıları tanımadığım
üçün ağladım.
10 yaşımda ilk “2”mi almışdım.Hamının
içində ağladım.
16 yaşımda ilk sevgimi tapdım.Mənə xəyanət elədikləri üçün ağladım.
18 yaşımda universitetə girə
bilmədim.Utandığım üçün ağladım.
21 yaşımda ailə həyatı
qurdum,anamdan ayrılacağım üçün
ağladım. 31 yaşımda mənə iftira
atdılar,yaxınlarım inanmadığı üçün
ağladım.
45 yaşımda yeganə övladım evdən
qaçdı,çəkdiyim əziyyətlərə görə
ağladım. 55 yaşımda həyat yoldaşım xərcəng
xəstəliyindən vəfat etdı,
ilk dəfə özümü tək hiss etdiyim üçün
ağladım.
63 yaşımda qocalar evində mənə görə
ağlayacaq heç kəsin olmadığına görə ağladım.