Müharibənin ən ağır anı idi. Bir əsgər
dostunun qan içində yerə yıxıldığını
gördü. Əsgər tez komandirin yanına
gəlir və deyir: — Komandir icazə verin gedim
dostumu gətirim. — Dəli olmusan?! Getməyə dəyməz.
Dostun dəlik-deşik olub, bəlkə də ölüb.
Öz həyatını təhlükəyə atma! Əsgər israr edirdi, sonra komandir
əsəbləşərək deyir: — Yaxşi, get. Necə
olursa əsgər yaralanmiş dostunu
yıxıldığı yerdən gəti...rə bilir. Birlikdə
qayıtsalar da dostu ölür. Komandir
əsgərə deyir: — Sənə dəyməz demişdim.Dostun
sonda öldü, öz həyatını boş yerə
təhlükəyə atdın, dəyərdi buna? — Dəyərdi, komandir, dəyərdi. Mən onu
gətirəndə o hələ ölməmişdi.Onun son
sözləri: GƏLƏCƏYİNİ BİLİRDİM !