ı dümsüklədi:
- Süz görək.
Fətulla stəkanın üçünə konyak süzdü, boş stəkanı qırağa qoydu. Dadaşov öz stəkanını götürüb, üzünü Sabit Mirzəyə tutdu. Sabit Mirzə arxasını arakəsməyə söykədi.
- Mən gecələr içmirəm, - dedi.
Dadaşov üzünü Qasım kişiyə tutdu. Qasım kişinin incikliyi hələ sovuşmamışdı, elə incik-incik:
- Mən onun daşını çoxdan atmışam, - dedi.
Dadaşov üzünü Fətullaya tutdu. Fətulla əlini boş stəkanının ağzına qoydu.
- Mənim mədəm xəstədir, - dedi. – hər il Yesentukiyə gedirəm… müalicəyə…
Dadaşov qalın qaşlarını çatdı:
- Mənim sözümü yerə salırsan?
Fətulla əlini boş stəkanın ağzından götürüb sinəsinə qoydu.
- Üzr istəyirəm,- dedi. – Onca qıram içsəm, ölərəm.
Dadaşov başının işarəsiylə qapını göstərdi:
- Onda çıx burdan, mənim məclisimdə oturma!
Fətulla əvvəlcə elə bildi Dadaşov zarafat eləyir, sonra gördü ki, yox, Dadaşovun gözləri alacalanıb, Dadaşov ciddi danışır. Fətulla pərtliyini büruzə verməmək üçün gülümsədi.
Dadaşov üzünü qapının yanında dayanmış bələdçiyə tutdu.
Bələdçi, deyəsən, içmək istəyirdi, amma ürək eləmirdi; birdən Dadaşov onu sınayar? Bələdçi dirənə-dirənə:
- Olmaz, - dedi – iş başında.
Dadaşov ona da qapını göstərdi:
- Xoş getdin!
Bələdçi ilan ağzından qurtarmış qurbağa təkin aradan çıxdı. Dadaşov stəkanını butulkanın yanına qoyub köks ötürdü.
- Yəni bu boyda vaqonda bir kişi tapılmayacaq?! – dedi.
Qasım kişi yerində qurcuxdu. Sabit Mirzə ürəyində: «Lənət sənə, kor şeytan» - dedi.
Dadaşov süfrəyə baxıb başını buladı.
- Bircə şey çatmır: şampanski! Konyakın üstündən şampanski ləzzət verir… adamın yanğısını söndürür. – Qapıya tərəf boylandı. – o oğlan hara getdi? Göndərim, bir-iki butulka şampanski alsın. – Çağırdı.
- Vəzir! Vəzir!
Bələdçi gəldi.
- O uzunsaç oğlanı çağırırsınız? – dedi - Getdi. Çamadanını götürüb keçdi ayrı vaqona. Dedi, day gəlməyəcəm.
Dadaşov gözlərini qıydı.
- Demək, mənnən qaçdı? Neynək!
Bələdçi pəncələri üstə uzaqlaşdı.
Bir müddət heç kim danışmadı. Təkcə