Günahsız gəlirik hamımız
dünyaya.Hamı sevinir.Yeni bir
həyat səhifəsi açılır bizim
üçün.Hamı bu səhifənin gözəl
yazılmasını dua edir.Heçnəyi
anlamadan,dərk etmədən yaşa
doluruq.Bəlkə ömrümüzün həm
ən gözəl, həm də ən qorxunc
çağına çatırıq.Sevirik...Bəlkə hələ
sevginin nə olduğunu anlamırıq
ama hamımız bu hissləri
qarşılıqlı yaşamağa can
atırıq.Bəzilərimiz bu xəstəliyə bir
dəfə yoluxur,bəzilərimiz bu
xəstəliyin ən güclüsünü tapana
qədər çox xəstəliklər
görür.Bəzilərimiz üçün bu
xəstəlik xoşbəxtliyə,bəzilərimiz
üçün sağalmaz yaraya
çevrilir.Çox zaman qarşılıqsız
sevən insan sevilən insanın
xoşbəxt olduğunu düşünür.Bu
zaman o, sevilən insanın da
qarşılıqsız sevə biləcəyini
düşünmür.Bəzən ömrümüzün
axırına qədər sevgimizi
ürəyimizdə gizli saxlayırıq.Bəzən
sevdiyimizdən ayrılmamaq üçün
çox şeyi görməməzlikdən
gəlirik,bağışlanılmayan səhvləri
də bağışlayırıq.Bəzən bir anlıq
cəsarət toplayıb onsuz yaşaya
biləcəyivə qərar verirsən,ama bu
qərar da cəsarət kimi bir anlıq
olur.Gecələr ən yaxın dostumuz
olur.Ürəyimizi yalnız gecələrə
aça bilirik,yalnız gecələr rahat-
rahat ağlaya bilirik,çünki bizi
heçkim görmür.Ölümdən
qorxmuruq.Bəzən ölmək üçün
səbirsizlənirik.Ağlımız bizi düz
yola çəkmək istəsə də,ürəyimiz
buna imkan vermir.Sonumuzu
bilmədən yaşıyırıq,buna
yaşamaq demək olarsa
Bəzən hər şeyi zamana
buraxırıq.Zaman keçir yollarımız
ayrılır,zaman keçir
unuduluruq,zaman keçir
yaşlanırıq, zaman keçir ama o
hele de üreyimdədir.Hərdən çox
fikirləşirəm,bu cəzalara layiq nə
günah işləmişəm? Cavab tapa
bilirəm,sevmişəm.Ama sevməyin
günah olması ilə heçvaxt
razılaşmamışam. Biz bu sonsuz
yolu gedərkən zaman bizi
gözləmir,o da öz yolu ilə
gedir.Bir də onda
ayılırsanki,yaşlanmısan,hər şey
üçün çox gecdi.Son günlərin
yaxınlaşdığını hiss edirsən.Bir
vaxt səbirsizliklə gözlədiyin
ölüm indi səni çox qorxudur.Və
bir neçə saniyədən ibarət olan o
an yetişir.Sanki o saniyələr
zamanı bu vaxta kimi yaşadığın
həyatı bir də