Başımı aşağı saldım, pessimist dediniz.
Dik tutdum, optimist dediniz.
Getmək istədim, qorxaq dediniz.
Getmədim, qaldım. Onda da boş
inad dediniz.
Dizlərimi yerə qoyub ağlayanda zəif dediniz.
Göz yaşlarımı qurudub gülməyə başladım,
bivec dediniz.
Səssiz qaldım, bütün dediylərinizə susdum,
qoyun dediniz.
Danışdım, hər səhvinizi üzünüzə, vurdum
boşboğaz dediniz.
Mənə işiniz düşdü, qardaş dediniz.
Dedim, "bağışlayın, kömək eliyə bilməyəcəm
bu dəfə”, əclaf dediniz.
Özümçün bir şeylər elədim, eqoist dediniz.
Hamı üçün eləməyə başladım,
yalançı ürəyiaçıqlıq bildiniz.
Məmnun olmayanda mənə naşükür dediniz.
Şükür edib, təşəkkürlərimi bildirdim
həddinnən artıq inandığımı dediz.
Sizinçün qapını açmadım, mədəniyyətsiz
dediniz.
Açdım, yaltaq dediniz.
Mən hər dəfə havaya qalxanda, quş kimi
uçanda siz yerdən mənə baxdınız.
Uçmaq istədiniz mənim kimi.
Amma qırdığınız qanadlar sizi
göyə qaldırmadı.
Başladınız mənə gülməyə ki, onsuz da bir
gün çaxılacaqsan.
Gözlərimdəki od sizi qorxudur.
Ama bunu bildirmirsiniz. Sizə elə gəlir ki,
bildirmisiniz.
Güc qışqırıb bağırmaqla, hədə-
qorxu gəlməklə bəlli olmur.
Əllərinizdəki dolu vedrələr nə
qədər qorxduğunuzu göstərir.
Ama cəsarətiniz belə çatmır ki,qaldırasınız o
vedrələri.
Onda niyə gətirmisiniz? Hə, bildim,
axı ehtiyat igidin yaraşığıdır. Qorxaq
"yanğınsöndürənlər”.
Mən su olub sellərlə gəldim, dənizlərlə
daşdım, yağışlarla yağdım, doldurdum bütün
çuxurlarınızı.
Bəndlər çəkdiniz, Böyük və möhkəm çətirlər
düzəltdiniz siz.
Bədbəxt istehsal xətalarrı,
üzməyi öyrənməyə çalışmadınız.
Torpaq olanda parçaladınız
məni gözlərinizdə, böldünüz.
Fərqsiz yarılarda fərq axtardınız.
Üstümə ayaq basdınız, sonra
isə tapdaladınız məni, ləkələdiniz,
bilmədən ki, bu gün tapladığınız mən sabah
qəbirdə gözlərinizə,
qulaqlarınıza dolacağam.
Üşüdünüz, başqalarının
paltarlarını geyindiniz.
Baqa çərçivələrdə öz rəsminizi itirdiniz.
Şəffaf şüşənin hər iki üzündə ləkə tapdınız.
Ləkəlilərin içindəki