üçün var gücü ilə çabalayıb, əlindən gələn hər şeyi edirsə, belə olduqda vaxt itirmədən dərhal bağışlamaq, gözəl əxlaq nümunəsidir.

Cəmiyyətdə içlərindən ata bilmədikləri kin və nifrət kimi hisslər səbəbi ilə bir-birilərini bağışlaya bilməyən, sırf bu səbəbdən də ən sevdikləri, ən yaxın olmaq istədikləri insanlardan belə uzaq qalan çox insanlar vardır. Və sırf bağışlaya bilmədikləri üçün sevməkdən, sevilməkdən, inama əsaslanan dostluqlardan, yaxınlıqdan, sirdaşlıqdan, sədaqətdən, vəfadan, hörmətdən tamamilə uzaq qalmış həyat yaşayırlar.

Nəfs, “qürur” adı altında insanları bir-birilərini bağışlamağı, haqsız olduğu təqdirdə belə haqlı olduğuna inandırmağı, dözümlü olmağı, bir-birilərinə inamla yaxınlaşmağı, hüsnü-zənn etməyi, təbəssümlə baxmağı, sevgiylə, mərhəmətlə yaxınlaşmağı əngəlləyir. İnsanlara qüruru müqəddəs (Allahı tənzih edirik) və hörmət göstəriləcək xüsusiyyət kimi göstərərək, onları əsla qürurlarından uzaq durmamağa təşviq edir. Bağışlayan insanın alçalacağına, ağılsız mövqeyə düşəcəyinə, məğlub olacağına inandırır. İnsanlar da nəfslərinin bu səsinə qulaq asaraq, qürurlarının da dəstəyi ilə daxillərindəki kin və nifrət duyğularını daha qatı hala gətirirlər.

Halbuki, bağışlamaq kin bəsləməkdən daha asan, rahatladan, bərəkətli və gözəl duyğudur. İnsan 100% haqlı olduqda belə qarşısındakı insanı bağışlamaq böyüklüyünü göstərdiyində, daxilində dərin fərah, sevinc hissləri yaşayır. Qəlbində isə bu gözəllikləri yaşadan yalnızca Allahdır. Allahın bəyəndiyi əxlaqı göstərən, nəfsinin istəklərinə qarşı çıxaraq yaxşılıq edən qullarına Öz Qatından bu lütfu daddırır. Bağışlaya bilməyən insan isə hər gün, hər saniyə, daxilindəki kin və nifrətin acısını, əzabını və sıxıntısını yaşayır; “Görəsən bağışlasaydımmı?” deyə düşünmənin verdiyi əzab və peşmanlıq içərisində qıvranarkən; bağışlaya bilən insanlar, göstərdikləri bu əxlaq ilə birlikdə sevginin, hörmətin, dostluğun aydınlığına qovuşurlar.

Qoy aranızda olan fəzilət və sərvət sahibləri qohumlara,