Allah dünya həyatında insanlar üçün həzz duyacaq gözəl nemətlər yaratmışdır. Ancaq insanların böyük əksəriyyəti göstərdikləri pis xüsusiyyətləri və yanlış hərəkətləri ilə bu nemətlərdən uzaq qalırlar. Belə ki, insanlardakı yanlış xüsusiyyətlərdən biri də “bağışlamağı bacarmamaq”dır. Bir çox insan sırf bağışlamaq kimi üstün əxlaq nümayiş etdirə bilmədikləri üçün özlərini dünya həyatının gözəlliklərindən və nemətlərindən məhrum edirlər.
İnsanların bir- birilərini bağışlamalarına əngəl olan hisslər arasında ən təsirli olan heç şübhəsiz “kin və nifrət”dir. Xüsusilə də əgər həmin şəxsin nifrətinə səbəb olan hadisədə haqlılıq payı varsa, belə olduqda bu şəxsin nəfsinə üstün gəlməsi daha da çətinləşir. Bu haqlılıq isə həqiqətən də qarşı tərəfin böyük bir səhv etmiş olmasından qaynaqlanır. “Mənə belə şeyi necə edər?”, “Necə ola ilər ki, bu qədər düşüncəsizlik etmiş olar?” kimi qarşı tərəfin yanlış hərəkətlərinə əsaslanan nəticə çıxarmaq, bu kimsələrin nəfislərinə yenilib qalmalarına səbəb olur.

Halbuki, burada göz ardı edilən lazımlı bir mövzu vardır: Əlbəttə ki, insan qüsurlu yaradılmışdır. Həyatının sonuna kimi yanlış etməməsi mümkün deyildir. Allah, hər şeydə hikmət olduğunu nəzərə alaraq yaratmışdır. Bu səbəbdən də insanın, qarşısındakı insandan heç bir yanlış etmədən iradə göstərməsini gözləmək doğru yanaşma tərzi deyildir. Dünyanın ən mükəmməl, ən gözəl əxlaqlı insanı belə əsasında bir “insan”dır. Və Allahın yaradılış qanunu ilə mütləq unudacaq, yanılacaq, səhv edəcəkdir.

Ancaq bir insan həqiqətən də xoş niyyətli, səmimi və dürüstsə bu yanlışını düzəltmək üçün əlindən gələni edəcəkdir. Dolayısı ilə insanı dəyərləndirmək, bu insanın səhv etməsini gözləmək və etdikdə isə silib atmaq deyildir. Əksinə səhv edə biləcəyini unutmamaq, ancaq etdikdə də bunu səmimiyyətlə necə düzəltməyə çalışdığına baxmaqdır. Əgər bu vəziyyətdəki insan, işlədiyi səhvi düzəltmək, səhvin yol açdığı vəziyyəti aradan qaldırmaq və qarşı tərəfə yönəlmiş daha yaxşı şərtlər meydana gətirmək