müasir alimlər). Şəqqül-qəmər hadisəsini inkar edənlərin irəli sürdükləri ən güclü irad bundan ibarətdir ki, niyə bu hadisəni Qərb dünyasında alimlər müşahidə etməyiblər, salnaməçilər qeydə almayıblar? Bu irada cavab olaraq “Təfsiri-nümunə”də yazılıb ki, hadisə Şərq yarımkürəsində Günəş batandan sonra baş vermişdi. Qərb yarımkürəsində bu an gündüz vaxtı idi və Ayı görmək sadəcə olaraq mümkün deyildi. Hadisənin davam etmə müddəti qısa olduğu üçün, Şərq dünyasında yaşayan insanların da buna diqqət yetirməməsi təbiidir. Həm də insanlar adətən, hər hansı dəhşətli səma hadisəsi baş verən zaman (məsələn, şimşək çaxması, Ay tutulub qaranlıq düşməsi və s.) göyə baxırlar; adi vaxtlarda bu, nadir hallarda baş verir.

Şəqqül-qəmər hadisəsinə bədii işarələri klassik ədəbiyyat nümunələrində də görmək olar:

Çün vücudundur, nigara, şəhriyar,

Surətü mənidə sənsən şəhriyar.

Məniyi-şəqqül-qəmər çün səndədir,

Istiva eylə cəmalın, şəhri