kimi:-“Səbinə! Səbinə!
Sə-bi-nəəə! Sən demə, uçurumun aşağısında bir çıxıntı
varmış.Qız bu çıxıntıya düşübmüş.Amma məsafə çox
olduğundan qızın vəziyyəti acınacaqlı idi.
Bəxtiyar:-“Professor,arvadım necədi? Sağalacaqmı?”
Professor-: “Bəxtiyar bəy, möhkəm olun.Belə vəziyyətdə,
siz ona dəstək olmalısınız.
Bəxtiyar-: “Həkim, əsas mətləbə keçin, arvadıma nə
olub?
Professor-: “Arvadınız...Bilirsiniz, çox hündürdən
düşdüyü üçün beldən aşağı hissəsi… Çox təəssüf
edirəm.Bəxtiyar bəy, həyat yoldaşınızın əlil arabasına
məhkum olması, onu itirməyinizdən daha yaxşı deyilmi?
Dolmuş gözlərlə həkimə baxaraq-: “Nə danışırsınız,
professor? Əlbəttə.Onu itirmək...Onsuz bu dünyada
yaşamaq… Düşünmək belə istəmirəm.
Dəniz kənarında, bir gənc, gözəl həyat yoldaşının
yumşaq saçlarını oxşayaraq, onun qarşısına keçib,
dizlərini yerə qoydu.Sürməli və nazlı gözlərinə
baxaraq-:
Yalnızlıq gecələrin,Yağış küçələrin,Təbəssüm
dodaqların,Sən isə həmişə mənimsən, nazlı mələyim,
yalnız