Bir gun seni seveceyim aqlima da gelmezdi. İlk defe tanishliqimizda - bu subay olecek demishdim oz-ozume. Sene hemishe hirslenirdim. Heyat ne qeribedir... sonralar sensiz indiyedek nece yashadiqimi dushunur ve teeccublenirdim. Senin sesin, sozlerin, yazilarin, dediyin sherler... ne qeder doqmaydi. Sanki biz bir birimiz ucun gelmishdik dunyaya. İndi haradasan, neyleyirsen - bilmirem. Seni gorenlere, senle danishanlara, hetta senin otaqinin eshyalarina bele hesed apariram. Senin yaninda olan her kes nece de xoshbextdir, amma goresen onlar bu xoshbextliyi deyerlendire bilirlermi? bilirlermi ki, men seni yalniz bir defe de olsun son defe gormek ucun her sheyden kecerdim? Ayriliqda sene Gunahkarsan demirem, dememishem de. Sen - menim elcatmaz arzumsan, sen - menim qelbimin doyuntususen. Sen gunahkar ola bilmezsen. Cunki bu sensen...