nәfәr hambal şeylәri aparıb çıxardandan sonra bizdәn istәyәcәklәri pulu biz tapa bilәrik bunlara verәk, ya yox?!..

Xeyir, bu allahın bәndәlәrinә bu dәlilli vә isbatlı sözlәrin heç biri kar elәmәdi; hәtta mәn lap çığıra-çığıra bunlara belәcә yalvardım:

“Yoldaşlar, vallah, bax, bu şeylәrdәn biz lap әl çәkdik. Şeylәri aparın öz evinizә”.

Qardaş bunun cavabında genә bu allahın insanlarından bir nәrә bir küy-kәlәk çıxdı ki, Bolşoy Morskoy küçә ilә keçәnlәrin hamısı dayandı bizә tamaşa elәmәyә.

Qardaş bu nә müsübәt idi, başımıza gәldi? Yavaşca arvada dedim:

“Gedәk”.

Düşdük hambalların, qabağına. Torqovi küçәnin dönәcәyindә rastımıza bir neçә avtomobil çıxdı: daldan da avtomobil sәsi gәlirdi. Küçәnin ortasında bir dәstә әsgәr oxuya-oxuya addımlayırdılar. Sәki ilә gәlib-gedәn camaat o qәdәr idi ki, hambalların bir-ikisini görürdük, qalanını görmürdük. Krasnovodski küçәnin dönәcәyindә yavaşca yapışdım arvadın әlindәn vә xәlvәtcә soxulduq sol tәrәfdә bir darvazaya. Hәyәtdә üç-dörd uşaq oynayırdı. Biri bizdәn soruşdu:

“Kimi axtarırsınız?”

Mәn hәyәt gözәtçisini soruşdum. Bir rus arvadı da kәnardan sәslәndi:

“Nә istәyirsiniz?” - Dedim:

“Doktor Vasilyev burdamı olur?” - Arvad cavab verdi ki:

“Bu hәyәtdә heç hәkim olmur”. - Dedim.

“Bәs buranı bizә nişan veriblәr”. - Dedi:

“Hansı nömrәni nişan veriblәr?” - Dedim:

“Otuz iki nömrәni!” - Dedi:

“Bu ev qırx beş nömrәdi, siz gәrәk, bax, o tәrәfә gedәsiniz”.

Söz yox bunlar hamısı kәlәk idi ki, hamballar rәdd olsunlar.

Bir bәhanә ilә beş-on dәqiqә burada lәng olub, oğru adam kimi yavaşca çıxdıq darvazaya tәrәf. Küçә genә camaatla dolu idi. Yavaşca özümüzü sol tәrәfә verdik vә dәryanı tuşlayıb gәldik çıxdıq bulvara. Burada yarım saat әylәşdik vә dәryanın mәnzәrәsinin tәsiri altında söz yox, dincәldik vә daha ağır-arxayın gәldik çıxdıq mәnzilimizә.

Bizә lazım olan şeylәri düşdükcә ondan-bundan vә bir parasını pulla Quba meydanından aldıq; amma sonralar çox vaxt küçәdә hambal görәndә