Məhsa Mehdilinin şeirlərini təqdim edir.


Dustaqdakılarıma sunuram...

Səni
buğda tarlamızdakı
cəviz ağacında
sevirəm
Gözündən iraq sevgilimin
Səni qısqanıram
Göz dustağından soyçu biclərin

Toprağına sarılıram
damar damar
daraşıram
ovuc ovuc
hücrələrimə sıxıram
səni paylaşmaq olmaz
qısqanıram səni
topraqdan pay olmaz

səni
buğda tarlamızdakı
cəviz ağacında
sevirəm
soruşturma kağızlarında
sorağlanılmaz
şikəncə odalarının
gücü itən yerdə
başımdan nə günlər geçdi
sağdan sola
kim əkdi buğdaları?
Kim biçdi?
Kim yedi?
əllərimdə qabarı qaldı
kağızlarda irinlədi
nan’ oldu çörəyim

səni
buğda tarlamızdakı
cəviz ağacında
sevirəm
toprağında ayaq tutur ürəyim
başım buludlarına dolur
asımanına yaslanıram
bir ayaqda dallanıram
min dalım var
milyon milyon əlim
milyon milyon bayraq
dalğalanır əllərimdə
bir havada
bir topraqda
bir yelə doğru
bir yasaq sevgiliyə
əsir
milyon milyon ürək
buğda tarlamızdakı
cəviz ağacında sevirəm səni
yasaqdır ağacları cızmaq
yasaqdır ayulduz çəkmək
yasaq sevgilim
yasaqlar adına
cəviz ağacımda,
sənə
ayulduz
cızıram...


TƏBRİZ

özümü itirdiyim yerdəyəm
santım santım tapılmağım gəlir
sürgünlüğündə Təbrizin

mısığın sallamış, adreslər
dustaq qoxulu xiyavanlarında
şəhidlərinə darıxır daş ürəyi
özgürlüyün darıxdığı hər yerdə Təbriz var
Şilidə
Bəngladeşdə
Kubada
Vyetnamda
və təbrizsizləyən hər boğazda
lallığını yaşayır
insanlığın uzun dili
Urmuda
Qarabağda
Urumçuda
və təbrizdə,
Təbrizdə
Təbrizsizliyini yaşayır

qarınlar Təbrizi satır
kimisi çörək alır
kimisi güllə
kimisi qan
kimisi də
qarnına daş bağlayır
təbrizi başında saxlayır
darların
körpülərin
bayraqların

başlarında Təbriz,
başdaşlarından tikilib Arazı aşan körpüdə
şəhidlər xiyavanı
bülbüllər Təbrizi geyirlər
dügünlərində
və Qarabağda
güllər
Təbrizi soyunurlar
güllələrilə sevişəndə
və Təbrizə yerikləyir yaslı analar
ağızlarındaki hər acı
Təbriz dadı verir

və