eynile Islam dövletine tabe olan qeyri-müselmanlarla nece reftar olunursa, ele reftar olunacaqdır. Şie alimleri narı görüb hakimin sözlerinden bedenleri lerzeye düşür ve özlerini itirirler. Onlar ne edeceklerini ve ne cavab vereceklerini bilmirler. Alimlerden bir neçesi hakime deyir: Eger mümkündürse, bize üç gece möhlet ver, sene cavab vere bilek. Yox, eger vere bilmesek, her ne istesen bize qarşı heyata keçire bilersen.
Hakim onlara üç gece möhlet verir. Alimler qorxu ve hürkü içinde bir yere toplaşıb, birge meşveret edirler. Nehayet, hamılıqla bele bir qerara gelirler ki, teqva ehlinden olan on nefer zahid alim seçsinler ve onların da arasından üç nefer üstününü teyin edib, her gece biri sehraya getsin ve Imam Zaman (e)-a tevessül etmekle meselenin helli yolunu tapsınlar. Onlar bele de edirler. Birinci gece onlardan birine deyirler: Bu gün sehraya gedib orada ibadetle meşğul ol ve dua, münacat ederek Allahın qapısını döy.
Sonra ise Imam Zaman (e)-a tevessül edib ondan kömek dile. Belke, Hezretden bu müemmanın cavabını öyrene bildin. Qelbi iman ve teqva ile dolu hemin alim ixlas ve sedaqetle sehraya üz tutur ve sehere qeder Allahla münacat etdikden sonra, Imam Zaman(e)-a tevessül edir. Lakin, teessüfler olsun ki, bir şey görmür ve cavabsız qayıdır. Ikinci axşam o biri teqvalı alim sehraya üz tutur. O da birinci alim kimi sehere qeder münacat ve dua edib, Imam Zaman (e)-a andlar verse de cavabsız