Böyük savab saydığın amma heç demə
Allah qatında dəyərsiz olan əməllərinə
idi bütün ümüdlərin. Rəbbinə itaət
mövzusunda göstərdiyin
məsuliyyətsizlik üzündən qəlbinin nə
böyük sıxıntısı və peşmanlıqları olar. Nəhayət hər günahı yada salmaq və hər
gizlini açığa çıxarmaq şərtilə Allah səni
təkrar-təkrar sorğu-suala çəkdiyi
zaman sıxıntı səni olduqca yorar və
utanc hissin ən pik nöqtəyə çatar. Çünki
qarşındakı ən uca Sultandır! Ondan utanıldığı qədər heç kimdən utanılmaz.
Çünki O bənzəri olmayan Əvvəl və
Qədimdir. Ehsan sahibidir. Şəfqətlidir.
Mərhəmətlidir. Kərimdir. Nemət, fəzl və
kərəm sahibidir. Bax bu sifətləri daşıyan bir Zatın səni
sorğu-sual etməsini bəs nə zənn
etmişdin? Əmrlərinə etdiyin müxalifliyi,
göstərdiyin hörmətsizlik və həyasızlığı
və Özünə qarşı etdiyin dikbaşlığı bütün
çılpaqlığı ilə ortaya tökmüşdür. Dünyada ikən Onun əmrlərinə qarşı
çıxmağını, sənə olan nemətlərinə qarşı
naşükürlüyünü yadına salmasını ağlına
gətirə bilirsən? Belə deyər: ″Ey qulum! Niyə mənə itaət
etmədin? Niyə məndən utanmadın?
Sənə olan ehsanımı azmı saydın? Yoxsa
sənə heç yaxşılıq etmədim? Sənə nemət
vermədimmi? Mənim haqqımda səni
aldadan nədir? Gəncliyini harada sərf etdin? Ömrünü harada başa vurdun?
Malını haradan qazandın və haraya
xərclədin? Elminlə nə əməllər etdin?″