edirlər.
Göstərilən bu iki ailə tipinə adətən çox az rast gəlinir. Belə ailələr iki qütbü xatırladırlar ki, onların arasında da nikahda seksual fəallığa görə orta vəziyyətdə olan ailələr dururlar.

Ayrı-ayn şəxslərin çoxcəhətli aləminə bizim cəmiyyətin artan marağı süni zamanda onun həyatının seksual tərəfinə, xüsusilə onun nikahdakı roluna qarşı da maraq yaratmışdır. Aydın olmuşdur ki, elə bu məsələ haqqında biz çox az bilirik. Amma bu məlumat az da olsa mənəvi və fiziki əlaqələrin sıxlığının psixi və seksual komponentlərə təsirini aşkar etmək üçün kifayətdir. Artıq biz aydın başa düşürük ki, intim həyatdakı uğursuzluq özündən sonra yalnız dağılmış ailələr deyil, süni zamanda müxtəlif təsərrüfat problemləri (əmək qabiliyyətinin azalması, kobudluq, əsəbilik), məişət konfliktləri (savaş, xuliqanlıq, sərxoşluq və s.) əmələ gətirir.
Görəsən nə səbəbə görə bir-birini sevən ər-arvadda bəzən cinsi əlaqədən razı olmaq hissləri itir? Səbəb çoxdur. Bəzən nadir hallarda bu, ağır xəstəlik keçirmənin nəticəsində, əksər hallarda isə adi seksoloji savadsızlıq, nikahda cinsi əlaqəni düzgün təşkil edə bilməməyin nəticəsində olur. Çox vaxt söhbət heç də vacib olmayan o əzabdan gedir ki, onu çətin də olsa müalicə etmək mümkündür. Ailədə seksual konfliktlərin səbəblərini hələ uşaq yaşlarından başlanmalı olan cinsi tərbiyənin düzgün verilməməsindən irəli gələn seksoloji savadsızlıqda axtarmaq lazımdır.

Uzun müddət belə hesab edirdilər ki, insanlara sevgi sənətini, məharətini öyrətmək lazım deyil; ana təbiət özü də bir şəxsə nəsli davam etdirmək instinkti verməklə bu məsələni həll edib. Bu yanlış fikir birinci növbədə ailədəki cinsi əlaqə məsələsində passiv rol oynayan qadına aid idi. Bu fikir yəqin ki, feodalizm dövründə, bəlkə də daha əvvəl, qadının ailə qurmaq məsələsində heç bir hüququ olmadığı, ondan gələcək ərini sevib-sevmədiyi haqqında, ümumiyyətlə, heç soruşulmadığı dövrdə yaranmış ictimai münasibətlərin indiyə gəlib çatmış əks-sədasıdır. Bu əks sədaim bizim dövrümüzə