ə gəlib çatması çox böyük bəladır.

Qadınların çoxu seksoloji məsələlərə aid düzgün tədbir almadıqlarından cinsi əlaqədə ərlərinin fəallığını kəskin şəkildə məhdudlaşdırır və onların cinsi əlaqənin müxtəlif şəkildə aparılması təkliflərinə razılaşmırlar. Onlar cinsi əlaqədə bədənin müxtəlif pozalarda olmasını, oxşamağın müxtəlif formalarını pozğunluq, əxlaqsızlıq hesab edirlər. Bəzən cinsi tərbiyənin düzgün verilməməsinin başqa formalarına da rast gəlmək mümkündür. Ərə getdikdən sonra gənc qadın oxuduğu kitabların, gördüyü filmlərin mənfi təsirinə qapılaraq belə hesab edir ki, artıq cinsi əlaqədə heç bir məhdudiyyət ola bilməz və olmamalıdır. O, abırsız sözlərlə intim münasibətin müxtəlif məsələlərini müzakirə etməklə ər-arvad münasibətlərində çox böyük rol oynayan həya pərdəsini yox edir.

Əlbəttə, bu məsələdə yalnız qadınlar günahkar deyildirlər. Kişilərin də seksual tərbiyəsində çox çatışmazlıqlar var. Lakin çox az kişilər bilirlər ki, qadınlar cinsi əlaqə məsələsində kişilərə nisbətən az tələbkardılar və çox vaxt bu əlaqələr öz istəklərilə deyil, yalnız kişini razı salmaq üçün onun təkidinə görə razılaşırlar. həftələr, aylar və bəzən illər boyu onlar bu əlaqənin psixo-fizioloji hissinə biganə qalır, demək olar ki, özlərini sevdikləri kişilərin arzusuna, hisslərinə qurban verir və bunun qarşısında onlardan təbii olaraq özlərinə qarşı heç olmazsa razılıq, diqqət və qayğı gözləyirlər.

Qadında cinsi əlaqəyə cazibənin, istəyin yaranmasının müxtəlif “texniki üsullardan” deyil, kişinin şəxsiyyətinə verilən qiymətdən asılı olduğunu da kişilər çox vaxt bilmirlər. Nikahda cinsi əlaqə yalnız o zaman nəşə əmələ gətirər ki, ər-arvadın hər ikisi müəyyən dərəcədə yaxınlıq arzusunda olsunlar. Yalnız o zaman-cinsi həyat birgə nəşə mənbəyi ola bilər. Belə olur ki, müəyyən bir vaxtda ər-arvaddan birinin intim əlaqə arzusu, istəyi olmur (xəstəlik, yorğunluq, yuxu və s), o birisində isə olur. Bu zaman müqabil tərəfə (arvada, ərə) qarşı mədəniyyətsizlik, kobudluq, eqoizm