Günlərin biri bir cavan... gözəl
paltarından birini geyinib məscidə
sübh namazına gedir. O, məscidə
catmamiş yıxılır, patları büsbütün
bulaşır. Ayaga qalxıb üst-başını
cırpır, evə qayıdır və paltarını dəyişib yenidən məscidə yollanır,
bu dəfə həmin yere catanda yıxılır,
üst-başı yenə də tamam bulaşır.
Yenidən evə qayıdıb paltarını
dəyişir ve məscidə gedir. Bu defə
yolda qarşısına əlicarıqlı bir şəxs cıxır. Cavan ondan adını
soruşduqda deyir: "Gördüm eyni
yerdə iki defə yıxıldın, bunun
ücündə cıraq gətirib ayagının
altını işıqlandırmaq istədim" Cavan
ona təşəkkür edir və onlar birlikdə məscidə yollanırlar. Məscidə
catanda cavan ona namaza
gəlməyi təklif edir, amma əlicıraqlı
şəxs imtina edir.Cavan nə qədər
israr edirsə, hec bir nəticə vermir.
Səbəbini soruşduqda deyir: "Axı mən şeytanam!" Cavan sanki yerə
yapışır və bir söz deyə bilmir.
Şeytan sözlərinə davam edərək
deyir: "Sənin iki dəfə yixilmagına
səbəb mən oldum. Birinci dəfə
səni yıxdıqda dərhal evə qayıdıb təzə paltar geyindin, məscidə
qayıtdın və bunun ücün Allah-
Təala sənin bütün günahlarını
bagışladı. İkinci dəfə bunu
yenidən təkrar etdim. Amma sən
bu dəfə də təzə partarından birini geyinib məscidə döndün. Və bu
dəfə Allah-Təala sənin bütün
qohum-əqrabalar ının günahlarını bagışladı. Qorxdum ki, birdən
ücüncü dəfə yıxılsan, yenidən evə
qayıdacaq, təzə paltar geyinib
məscidə dönəcəksən. Bu dəfə
Allah-Təala sənin bütün
həmşəhərlərinin günahlarını bagışlayacaq"