Osmanlı dövründə döyüşə gedilərkən,
ölkədə nə qədər dəli ya da görünüş
baxımından əli-ayağı əyri, qulyabani
tipli insan varsa hamısı toplanar və
ordunun ən ön sırasında
düzülərmiş.Məqsəd, düşmənin psixologiyasına mənfi təsir etməkmiş.
Bir sonrakı sırada isə, «daltarrak»
deyilən adamlar düzülərmiş. Bunlar
isə, saraya kiçik yaşda alınan qeyri-
müsəlam uşaqlar imiş. Kiçikliklərindən
etibarən yalnız düyü və xəmir xörəkləriylə bəslənib qüvvətli olmaları
təmin edilərmiş. Digər tərəfdən də, hər
gün yağlı əlləri ilə mərmər dirəyi
şillələyib idman edərlərmiş. Beləliklə
əlləri möhkəmləşəib beton kimi
olarmış. Orduya qəbul olunmaq üçün belə bir
qayda var imiş: Mərməri şillələyərək
sındıra bilməyəni orduya
götürməzlərmiş.
Bu «daltarrak»lar döyüşdə əliyalın,
düşmən əsgərlərini tək şillə ilə məğlub edərlərmiş.