Amma unudarsınız bu qaydası "səbəblər və nə üçünlər" gəmirər beyninizi...
Ağlamaq sizin üçün qaçınılmaz bir seçkidir. Ağlayarsınız hər şeyə və hər hadisəyə...

Baxtığınız hər yer "onda" bitər...
Gördüyünüz hər şeydə "onu" axtararsınız...

Aynadakı görünüşünüzdə bir əks olunma küçədəki künc başında bir qucaklaşmadır...
Yağan yağışdır dənizə düşən ay iş işığıdır "o"gecələrin ayı gündüzlərin günəşidir "o"

Və son cümlələr tökülər artıq dilinizdən...
Başqa tərəfindən deyə biləcəyiniz bir şey qalmamışdır çünki...
Eynilə ürəyinizi sizdən götürdüyü kimi gedərkən cümlələrinizi də aparmışdır yanında...

Səssizlik qalar geriyə bitən bir sevgidən...
Və Ayrılıq Kəndiri qalar boyunuzda "yağlı bir ilmək kimi..."

Sanki biri ha çəkdi ha çəkəcək...
Dayandı sanarsınız dünyanı ha batdı ha batacaq...
Amma nə dünya durar nə də o ilmək çəkilər...
Həyat davam edir və bu çarxın içində sizi də bilmədiyiniz başqa diyarlara sürüyür...

Bitəcək sanarsınız ağrınızı amma bitməz... Yalnız bir yerlərə saxlanar ürəyinizdə... Bir mahnıda bir şeirin içli misralarında və bəlkə də bir sözdə qanamağa hazır bir yaradır o artıq...
"Səssizliyin İçində Bir Qışqırıq Qaranlığın İçində Bir İşıq Ürəkdə Bağlanmaz Bir Yaradar Artıq O".