münasibətdən xəbərdarıqsa bu sözləri
özümüz üçün məsxərə hesab
etmirikmi? Allah namaz qılan şəxsin
qəlbindən xəbərdardır. Üzü Allaha,
qəlbi isə dünyaya tərəf durmuş insan öz
hərəkətindən nə gözləyə bilər? Adi insanla danışarkən diqqətsizliyi
qəbahət biliriksə, hansı cür`ətlə
namazda diqqətsiz oluruq? Doğrudan
da belə diqqətsizliklə qılınmış
namazlara tövbə etmək lazımdır.
“Nisa” surəsinin 43-cü ayəsində buyurulur: “Ey iman gətirənlər! Nə
dediyinizi başa düşəsiniz deyə məst
halda namaz qılmayın”. Məstlikdən ağlı
düz işləməyən insanın sözləri puç və
mə`nasızdır. Belə insanın tə`rif və
təşəkkürünü dəyərli hesab etmək olmaz. Ayədə yalnız şərabdan məst
olanlar nəzərdə tutulmur. İstənilən bir
səbəbdən qəflət halında olan insana
namaza durmamaq tapşırılır. Çünki
məst insan nə danışdığını bilmir.
Qəflətdə olan insanlar da öz dediklərinə diqqətsiz olurlar. Bəli, namazdan
bəhrələnməməyim izin əsl səbəbi həqiqi namaz qılmamağımızdır . Biz sadəcə öhdəmizə düşən vəzifəni yerinə
yetirib, qəbr və qiyamət əzabından xilas
olmaq istəyirik. Böyük əksəriyyət belə
düşünür ki, həqiqi mö`min olmaq üçün
təcvid qaydalarına əməl edib, namazı
gözəl avazla qılmaq lazımdır. Guya mö`minlik ərəb hərflərini düzgün
tələffüz etməkdən ibarət imiş. Hansı ki,
namazın zahiri göstəricilərini n onun ruhuna heç bir dəxli yoxdur. İnsanı
Allaha yaxınlaşdıran qəlb halətidir.
Zahiri gözəllik yalnız batini gözəlliyi
tamamlamaq üçündür. Namazın ruhu
isə qəlbin iştirakından ibarətdir.
Namaz kimi dəyərli bir gövhər ixtiyarımızdadı r. Namazı lazımınca dəyərləndirməmə yimiz təəssüf doğurur. Kamilləşmək istəyənlərin
çoxu qapı-qapı düşüb kamillik sirrini
axtarırlar. Hansı ki, kamilliyə çatmaq
üçün namazdan tə`sirli bir əməl olsaydı,
Allah o əməli gizləməzdi. Axı aləmlərə
rəhmət olan Qur`ani-kərimdə n başqa çarə nə ola bilər? Əgər namazdan tə`sirli
bir vasitə olsaydı hökmən Qur`anda bu
barədə mə`lumat verilərdi. Nə üçün
Həzrət Əli (ə) namaza daha çox
əhəmiyyət verirdi? Yoxsa