Sevgimi sənə necə anladacağımı bilmirəm...Amma bildiyim tək şey, səni dəlicəsinə sevdiyimdir...Səninlə elə birləşdim ki,
ayrılmaq deyil, qopa bele bilmirəm səndən...
Nə səni buraxa, nə də özümü sənsiz hiss edə bilirəm...Bunların heç birini edə bilmirəm, çünki artıq düşünə bilmirəm.
Dərrakəmə, mənliyimə elə yerləşmisən ki, səni ordan çıxartmaq belə imkansız. Bəlkə də özümü kiçik sanıram. Sevgidə kiçik olma söz anlamı olsa belə, sevə-sevə səninçün hər addımı atıram.
Səni o qədər çox sevdim ki, artıq sevgim səndən belə üstündür...
Səni sevdiyimi dağlara, daşlara bir sözlə bütün kainata qışqırmaq istəyirəm.
Səni sevirəm, Səni sevirəm, Səni sevirəm...!
Bu kəlmə toplularını dəfələrlə səninçün...yalnız səninçün təkrarlaya bilərəm...
Bilirsənmi...? Səni sevdiyindən bəri artıq çevrəmdəki hər şey gözümə daha gözəl, daha xoş və daha da ümüdverici gəlməyə başladı...Çünki onlar mənə səni xatırladır
Sən mənimçün dağlar qədər əlçatmaz olan bir zirvədəsən və o zirvəyə yalnız biri qalxa bilər sənin yanına..O bir nəfər isə mən olmaq istəyirəm...tək mən ! MƏN və SƏN...Su kimi şəffafsan, amma içimdəkiləri də alıb götürürsən. Yol kimi sənin də sonun yoxdur..Səni sevmənin sonu yoxdur. Bunun belə haraya qədər davam edəcəyini təbii ki, bilmirəm.
Amma onu bil ki, səninlə ölümdən belə qorxmuram !!!
Artıq sənsiz keçən bir günü deyil, bir saniyəni belə düşünməz oldum. Sən mənim mənliyim, varlığım, gələcəyim, həyatım, çılğınlığım, sevincimsən...Sən mənim şipşirin bir dünyamsan..Aldığım nəfəsdə, içdiyim suda, getdiyim yolda hər şeydə sən və sənin izlərin var...Sənli bir dünyam var artıq...
SƏN və MƏN..!
Səni sevirəm...Səni sevirəm...Səni sevirəm !!!
Səni duysam da hər an, üzünü görmək kimi deyil...
Özlədiyimi bil hər an...

Amma heç bir şey seni sevmek kimi deyil...