var-dövlət qazandıqdan sonra başqalarına ehsan və yardım göstərməkdən boyun qaçırdıqlarını, həris, acgöz və daşqəlbli adama çevrildiklərini nəzərə alaraq, hədislərdə cənnət əhlinin böyük əksəriyyətinin kasıblardan ibarət olduğu vurğulanır.

İnsanı cəhənnəmə aparan yollardan biri də dünya nemətlərinə qürrələnmək, var-dövlətə, vəzifəyə, şöhrətə arxayın olmaqdır. Qudurğan insan heç bir günahdan və zülmdən çəkinməz. Hətta azğınlığı o yerə çatar ki, Allahın qanunlarını da məsxərəyə qoyar, özünü Allahdan daha güclü sayar. Qurani-kərimdə bu kimi şəxslərin cəhənnəmdə əbədi qalacaqları və heç bir peşmançılığın onlara fayda verməyəcəyi bildirilir (Casiyə, 34-35).

İkiüzlü, riyakar insanlar da cəhənnəm alovunun sakinləridirlər. İslamda bunlara “münafiq” deyirlər. Onlar üzdə özlərini mömin, əxlaqlı kimi göstərir, hətta yeri düşdükcə başqalarına nəsihət edir, amma nəinki özləri bu nəsihətlərə əməl etmir, hətta imkan düşdükcə möminləri düz yoldan azdırmağa çalışırlar. Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərin (s) hədislərinin birində buyurulur ki, cənnət əhlinin bir qisminə elm və əməl öyrətmiş bəzi adamlar cəhənnəmə atılacaqlar. Cənnətdəkilər bu işə məəttəl qalıb səbəbini soruşacaqlar. O zaman cəhənnəm əzabı çəkənlər cavab verəcəklər ki, biz sizi yaxşı işlərə doğru çağırdığımız halda, özümüz bunu etmirdik.

Cəhənnəm əzabına səbəb olan mənfi əməllərdən bir qismi də dilin günahlarına aiddir. Yalan danışmaq, qeybət etmək, söz gəzdirmək və bütün bunları xasiyyətə çevirmək, tövbəsiz yerinə yetirmək axirətdə Allahın qəzəbinə səbəb olar. İslam Peyğəmbəri Əbuzər Ğifariyə tövsiyələrində buyururdu ki, sözgəzdirən adam cənnətə girməz və qiyamət günündə Allahın əzabından amanda qalmaz”. Quranın Hüməzə surəsinin ilk ayələrində də dalda qeybət edib üzdə insanlara tənə vuran, eləcə də hərisliklə sərvət toplayan, mal-dövlətin onu hər zaman qoruyacağına inanan adamlar cəhənnəmin ən dəhşətli qatlarından olan hütəmənin sakinləri