t buraxılmalıdır. Belə düşünmək kökündən yanlışdır. Cəfəri fiqhinə aid yazılmış heç bir kitabda bu cür məlumat yoxdur. Bu fikir ya əməliyyə risalələrinin dilimizə olan yarıtmaz tərcümələrindən, ya da bəzi şəxslərin həmin risalələrdəki müvafiq fitvaları düzgün anlamamasından irəli gəlir. Məsələ bundadır ki, cəfəri fiqhində belə bir qanun vardır: zöhr anının girdiyi vaxtdan etibarən, dörd rükətlik namazın qılınmasına bəs edəcək qədər keçən vaxt yalnız zöhr namazına məxsus vaxtdır (buna zöhr namazının məxsusi vaxtı deyilir). Bu vaxt ərzində başqa heç bir namaz qılmaq olmaz. Həmçinin, məğrib azanından əvvəl dörd rükətlik namazın qılınmasına bəs edəcək qədər qalan vaxt da əsr namazına məxsusdur və həmin vaxtda heç bir başqa namaz (gündəlik əda namazlar nəzərdə tutulur) qılmaq olmaz. Bu iki vaxt kəsiyi arasında qalan müddət zöhr və əsr namazlarının müştərək qılınma vaxtı adlanır və hər iki namazı bu vaxt qılmaq mümkündür. Əlbəttə, nəzərdən qaçırmamalıyıq ki, hər namazı öz vaxtının əvvəlində qılmaq xüsusilə müstəhəbdir. Buna görə də zöhr namazını məxsusi vaxtında qılmaq böyük savaba malikdir. İki namazın arasında mütləq dörd rükətə çatacaq qədər vaxtın buraxılmasını iddia edənlər yuxarıda göstərilən hökmü düzgün başa düşmürlər. İki namaz arasında hər hansı miqdarda vaxt gözləmək qətiyyən vacib deyildir. Lakin həmin müddətdə dua etmək, müstəhəb namazlar qılmaq savabdır.


NƏTİCƏ

Yuxarıda deyilənlərdən bu nəticələri alırıq:

1. Günorta və axşama məxsus qoşa namazları bir-birinin ardınca qılmaq məsələsi yalnız şiə məzhəbinin hədislərində deyil, əhli-sünnənin də mötəbər hədis məcmuələrində mövcuddur.

2. Göründüyü kimi, əhli-sünnə mənbələrində göstərilən mövzudakı hədislərin sayı çoxdur. Əgər yalnız bircə kitabda - "Səhihi-Müslim"də 17 hədis mövcuddursa, deməli, bu hədislərin sayının təvatür həddində olduğunu söyləmək mümkündür. Hətta hədislərin bəzisini zəif və etibarsız saysaq belə, yerdə qalanları mövzunun təvatür həddində olduğunu sübut etməyə kifayət