Məad hər bir müsəlmanın inanmalı olduğu əqidə prinsiplərindən biridir (əhli-sünnə məzhəbində iman əsaslarından, şiə məzhəbində dinin əsaslarından biri). Məada inanmayan kəs İslam dinindən kənar hesab olunur. Ərəb dilindən tərcümədə “qayıdış, geri dönmə” deməkdir.

Məad əqidəsi ümumilikdə bundan ibarətdir: Yalnız Allah-təalaya məlum olan bir gündə dünyanın sonu (qiyamət) gələcək, Yer üzündə həyat tamamilə məhv olacaq, bəşəriyyət bütövlükdə öləcək. Sonra Allahın əmri ilə Həzrət Adəmdən başlamış dünyanın sonunda yaşayanlaradək bütün insanlar yenidən dirildilib ilahi məhkəməyə – məhşərə gətiriləcəklər. Məhşərdə hər kəsin həyatı boyu etdiyi əməllər hesablanıb qiymətləndiriləcək, onun yaxşı, yaxud pis insan olması barədə ədalətli hökm veriləcək. Yaxşı insanlar öz əməllərinin mükafatını almaq üçün cənnətə, pis adamlar isə cəzalandırılmaq üçün cəhənnəmə göndəriləcəklər.
Dini kitablarda məadın mütləq baş verəcəyi barədə çoxlu əsas gətirilmişdir. Məsələn:

Birinci əsas: İLAHİ ƏDALƏT

Məadın vacibliyinin ən möhkəm dəlili ilahi ədalətdir. Bu dünyada insanların heç də hamısı layiq olduğu aqibətlə qarşılaşmır. Bəzən mömin şəxslər zülm və əziyyətlərə tuş gəlir, qatı cinayətkarlar, kafirlər isə vəzifə, sərvət və şöhrət əldə edib rifah içində yaşayırlar. Əgər insanın həyatı yalnız dünya həyatı ilə məhdudlaşsaydı, Allahın ədaləti şübhə altına düşərdi. Lakin məad vasitəsilə bu şübhə tamamilə aradan qalxır. İnsan layiq olduğu mükafat və cəzanı bu dünyada almasa da, axirət aləmində mütləq alacaqdır.

Allah bəzi insanların mükafatının, yaxud cəzasının bir hissəsini onlara bu dünyada verir. Lakin bir hissə qiyamətə qalır. Bunun bir neçə səbəbi vardır:
- Əgər Allah hər bir əməlin əvəzini təxirsiz olaraq versəydi, insanların əməllərindəki səmimiyyət itər, ya qorxu, ya da hərislik onlara hakim olardı. Pis adam yalnız və yalnız cəza qorxusundan pislik etməkdən əl çəkərdi, yaxşı adam isə bacardıqca daha çox mükafat qazanmaq üçün yaxşılıq edərdi. İnsan hər yaxşılıq və pisliyi öz