n nəcasətinə bulanmış ayaqqabı, paltar və sairə pak edilməlidir. Əti yeyilən heyvanların nəcasətinə bulaşan əşyaları pak etmək vacib deyil (təmizlik xatirinə yumaq kifayətdir).

BİR NEÇƏ KƏLMƏ DƏ DƏVƏ, QOYUN, İNƏK və AT SAXLAMAĞIN FAYDASI HDQDA
Dəvə İslam mədəniyyətində və müsəlman məişətində xüsusi yeri olan canlıdır. «Dəvə öldü, ərəb öldü», «dəvəsi ölmüş ərəb» kimi atalar sözləri ərəbin həyatında dəvənin nə kimi yer tutduğunu əyani şəkildə göstərir. Ərəblər hətta gözəl qızları dəvəyə bənzədirlər. Ərəb dilində «cəməl» (dəvə) sözü ilə «cəmal» (gözəllik) sözlərinin kökü eynidir. Şərq ədəbiyyatının ən böyük nailiyyəti olan əruz vəzninin bəhrləri (ölçüləri) məhz dəvə yerişinin ritminə əsasən qurulub. Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) Qəsva adlı dəvənin tərkində Mədinəyə hicrət etdikdən sonra Onun harada yaşaması barədə mübahisə yarananda o həzrətin göstərişi ilə Qəsvanın ovsarını sərbəst buraxdılar və dəvənin yerə çökdüyü yeri Peyğəmbərin evi üçün ayırdılar.

Bununla belə, ətindən, südündən və yunundan istifadə edilən heyvanların faydası barədə İslam müqəddəslərinin rəvayətlərində ilk yeri qoyun tutur, bundan sonra iribuynuzlu mal-qara, ondan sonra dəvə gəlir.

İmam Əlinin (ə) bacısı Ümmi-Hani Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərdən (s) rəvayət edib ki, o həzrət buyurub: «Qoyun saxlayın, onda bərəkət vardır». Bir qadın Peyğəmbərə şikayət etdi ki, qoyunları artıb-törəmir. Peyğəmbər heyvanların rəngini soruşdu, qadın onların qara olduğunu bildirdi. Peyğəmbər buyurdu: «Onları ağ yunlu qoyunlarla dəyişdir; çünki ağ yunlu qoyunun bərəkəti olar». Imamların buyurduqlarından məlum olur ki, qoyun saxlanılan həyətə mələklər xeyir-bərəkət gətirər, kasıblığı oradan qovarlar.

Ev heyvanları arasında atın da özünəməxsus yeri var. Xüsusilə, keçmiş zamanlarda həm dinc şəraitdə, həm də müharibə vaxtı at əvəzsiz minik vasitəsi idi. Buna görə məsumlarımız atalara tövsiyə edirdilər ki, öz uşaqlarına ox atmaq, suda üzməklə yanaşı, at minməyi də öyrətsinlər. At sürmək bədəni möhkəmlədir,