İslam müqəddəslərinin kəlamlarında ev heyvanları barədə xeyli göstərişlərə rast gəlirik. Bunların bir qismində hər bir ev heyvanının faydası, onu saxlamaq qaydaları göstərilir, başqa bir qismində həmin heyvanla ədalətli rəftar etməyin lazımlığı təkid olunur. Bütün hədislərdə bu fikir vurğulanır ki, hətta heyvanın da öz sahibi üzərində haqqı vardır və bu haqqı pozmaq günahdır.


İT, PIŞIK və SAIRƏ HEYVANLARIN SAXLANMASI
Həyətdə it saxlamağın dini baxımdan problemi yoxdur. Xüsusilə, mühafizəyə ehtiyaclı olan evləri və obyektləri itlərin köməyi ilə qorumaq olar. Itin köməyindən ovda da istifadə etmək mümkündür. Amma bu zaman bir neçə şərtə riayət etmək lazımdır. Əvvəla, it ov iti kimi tərbiyə edilməli və sahibinin tapşırıqlarına qulaq asmalıdır, ovun üzərinə özbaşına yox, sahibinin əmri ilə cümmalıdır. İkincisi, ov itini ovun üzərinə göndərən zaman adam «bismillah» deməlidir. Üçüncüsü, ov heyvanı itin dişlərinin yarasından ölməlidir. Əgər it onu boğüb öldürsə və ya heyvan itin əlindən qaçarkən ürəyi partlasa, halal olmaz. Əgər itin tutduğu heyvan hələ ölməyibsə, ovçu onun başını kəsməlidir ki, əti halal olsun.

İti (istər ov iti, istərsə də ev iti olsun) evin içində saxlamaq qəti surətdə İslam dininə ziddir. Çünki itin rütubətli halda toxunduğu hər şey murdar olur (eynilə donuz kimi). Yəni məsələn it bədənini nəm şalvara sürtsə, şalvar pak edilməlidir. Ya da məsələn, itin bədəni (və ya tükləri) hər hansı səbəbdən yaş olsa, quru əşyaya toxunanda o əşya da murdar olur və paklanmalıdır. Itin tükü yapışmış paltarda namaz qılmaq batildir. İtin yemək yediyi, su içdiyi, yaladığı qab adi su ilə yumaqla pak olmur. Onu əvvəlcə torpaqla möhkəm sürtmək, sonra suda iki dəfə pak etmək lazımdır. Ov itinin ağzı dəyən heyvanı da bişirməzdən qabaq pak etmək gərəkdir.

Evdə pişik saxlamağa şəriətimiz icazə verir. Hətta məşhur səhabə Əbu Hüreyrə məhz pişikləri çox sevdiyinə və həmişə qucağında pişik gəzdirdiyinə görə, Peyğəmbər ona bu künyəni vermişdi (ərəb dilində «Əbu Hüreyrə»