yenə də onların çıxa bilmələri üçün kifayət etməmişdir. Onlardan üçüncüsü demişdir: – Allahım! Mən bir neçə adamı işə götürmüşdüm. Hamısının da haqqını vermişdim, yalnız onlardan biri haqqını almadan getmişdi. Onun pulunu işlədib dövriyyəyə buraxdım. Nəhayət, onun bu pulu ilə malım xeyli çoxaldı. Bir müddətdən sonra yanıma gəlib: Ey Allahın qulu! Haqqımı ver, – dedi. Mən də: – Gördüyün bu dəvələr, inəklər, qoyunlar, kölələr hamısı sənin haqqındandır, – dedim. O təəccüblənərək: – Məni ələ salma, – dedi. Mən də: – Səni ələ salmıram, - dedim. O, hamısını özü ilə götürüb apardı, heç nə də saxlamadı. Allahım, əgər mən bu işi Sənin rizana layiq olmaq üçün etmişəmsə, bizi buradan qurtar!” Bundan sonra qaya tamamilə aralanmış və nəhayət onlar çıxıb gedə bilmişlər”. (Buxari, 4/369, 370, Müslim, 2743-cü hədis.)

PEYĞƏMBƏRİN (S) DİLİNDƏN ÇIXAN SƏHİH