bilmirdim. Dunen geceden aglimda hecne qalmamisdi. El-uzumu yuyandan sonra yavas-yavas ozume gelmekde idim. Gece ne oldusa biixtiyar oldu, qulagimdan getmir hele de ahlar, yatagin ciriltisi, uzume deyen shilleler, nifret edirem. Yaninda uzandigim oglani gorub qisqirmaga basladim. Mene bele biri deyildim axi, usaqliq etdim ve basima gelenler facie. Felaketden sonra selde bogulurdum. Geriye qayitmagin menasi yox idi artiq. Islananin yagisdan ne qorxusu?
Bir nece gun o oglanla yasadim, artiq barlarin yerin ezber bilirdim. Siqaret-siqaretin ardiyca kul olurdu. Her gunum basqa oglanin qucaginda kecirdi, 10 ay idi her gunum bele kecirdi. Artiq ne vicdan qaldi ne de qurur. Sifarislere gedirdim. Bu gun de sifaris geldi. Ve hazirlasdim ki, gedim. Yoldayam, taksi lazim olan unvana catdirdi meni, pillekanlari cixiram, xebersiz olaraq kimin yanina gedirem. Qapini doydum ve budur-
"Atam