Uzun müddət düşünürdüm ki,mən sənsiz qala bilərəmmi?Sonra yenə düşündüm 2 gün, 3 gün sonra öyrəşərəm sənsizliyə. Mən sənə sadəcə bağlanmışam.Sevmirəm axı səniii. Sənin yerini başqaları da əvəz edə bilər.Səninlə keçirdiyim vaxtı ailəmlə,dostlarımla da keçirə bilərəm.Sənin yerini başqaları da əvəz edə bilər. Gəzərəm,əylənərəm səni unudaram.Yeni-yeni münasibətlər quraram.Necə deyərlər mən sənsiz də yaşaya bilərəm əsas mənim var olmağımdır… Kənardan bu sözlər necə də asand görünür. Bu cümlələri mən dilimlə dedim.Bəs ürəyim??? Ürəyimdəmi bu sözləri deyir?Yox bu sözlərin heç biri düz deyil əzizim.İndi anlayıram sənsiz həyatın necə sıxıcı,qaranlıq,mənasız olduğunu. Sənsiz həyat çox pisdir mənə.Sən yanımda olmayan da sanki ölmüşəm,sanki mən heç var olmamışam.Sənsiz həyat çox qəmgin keçir mənim günlərim sənsiz yalnız ağlamağla keçir sevdiyim mənim. Sevdiyim mənim??? Az öncə mən sənə sevdiyim dedim!!! Axır ki,mən də qəbul etdim bu sevgiyi. Mən səni sevirəm deyə qışqırmaq istəyirəm,amma bacarmıram… çünki bilirəm bu sözü özüm deyib,özüm eşidəcəm… mənim səsimi bəlkə bütün dünya eşidər,amma sən heç vaxt eşitməzsən,inanmazsan mənə,sevməzsən məni… Amma üzülmürəm buna görə,bunları yazarkən də heç ağlamıram. Çünki mənim sevgim ikimizə də bəs edər. Mənim sevgim o qədər böyükdür ki,qəlbimə belə sığmır.Sevgimi kağızlara yazsam sığmaz,sevgimi bütün dünyaya bəyan etsəm yenə sakitləşmərəm.Çünki mənim sevgim yalnız səninlə həyat tapır. Mənim qəlbim yalnız səninlə vurur. Mənim o kor gözlərim yalnız səni, yalnız səni görür. Mənim o heç kəsin səsini eşitməyən kar qulaqlarım yalnız səni eşidir.Mənim o boş daş qəlbimi yalnız sənə olan sevgim doldurur. Bunları deməkdə məqsədim sevgimi sənə sübüt etmək deyil.Mənim sevgimin heç sübüta ehtiyacı da yoxdur. Bəlkə də indi inanamaya bilərsən amma vaxt gələcək sən mənim qəlbimin səsini duyacaqsan. Sənin də qulaqların yalnız məni eşidəcək. Sənin də gözlərin kor olub yalnız məni görəcək.Bax mən də bunu istəyirəm yalnız gözlərin məni görsün.Bilirəm