Emil Saranin onunla birlikde eve qayidacagini dusunur amma Sara
basqa cumleler qurur.
"Emil bilirem sen bura meni yeniden goturmek umudu ile gelmisen amma"
Emil narahat olur ve deyir.
"Ne amma?"
Sara derinden nefes alir ve deyir.
"Emil basindan beri ikimizde bu sevginin heqiqi olduguna inanirdiq amma indi menim inamim itdi"
Emil gulumsunerek deyir.
"Sara ne deyirsen basa dusmurem"
Sara deyir.
"Cox vaxt itirdik biz Emil cox evvelden bitirmeli idik bu yere kimi surdurmemeli idik indi sene veda
edirem"
Emil sakitce teeccuble donub Saraya baxirdi. Sara sozunun davaminda bele deyir.
"Bundan sonra sene aci cekdirmek istemirem kaski her sey evvelceden ferqli olsaydi sen
menim yanimda olsaydin qelbimde yox"
Saranin gozel gozlerinden yaslar suzulur Emilin ici parcalanaraq dinleyir.
"Ehtiras idi, esq idi, sevgi idi bitdi"
Emil deyir.
"Sen mene gore ozunu qurban verirsen sevgimizi qurban edirsen bu qeder teziken bitdi deyirsen"
Sonra Emil Saranin ellerini tutub son anda onu yoldan dondureceyini dusunerek deyir.
"Sen ozun biteceyine inanirsan bunu gozumun icine baxaraq deye bilirsen he mene bax ve de bu bir vedadir
de icinden nece gelir onu de ozunu buna mecbur hesab etme"
Emil nigaran baxislarla Sranin ne deyeceyini gozlerken Sara meyus kederli halda Emilin gozlerinin
icine baxaraq.
"SEVGI BITDI" deyir. Emil bu sozden cox tesirlenir aglayaraq ayaga qalxib gedir....