1993-cü ilin mart ayında Cənubi
Afrikalı fotomüxbir Kevin Karter
Sudanda vətəndaş müharibəsinin
gətirdiyi aclığı çəkmək üçün bu
ölkəyə getdi. İlk şəkillərini Ayod adlı
bir kənddə çəkdi. Mənzərə həqiqətən də çox dəhşətli idi. Hər saatda orta
hesabla 20 adam ölürdü.
Kevin Karter şəkil çəkəndə birdən
bir kolluğun dibində yatan balaca
qız gördü. «Qarnı kürəyinə yapışan»
bu balaca qız ölümünü gözləyirdi. Bu əlbəttə ki, bir fotomüxbir üçün
«qeyri-adi» fürsət idi.
Qızın şəklini çəkmək istəyirdi ki, 5
metr aralıya bir kərkəs qondu.
Karter «daha təsirli» bir kadr almaq
üçün 20 dəqiqə kərkəsin qanadlarını açmasını gözlədi. Ancaq nə qədər
gözləsə də, kərkəs qanadlarını
açmadı. Nəhayət, Karter balaca qızı
kərkəslə eyni kadrda çəkdi. Şəkli
çəkəndən sonra isə Karter kərkəsi
qovdu. Sonra Karter bir ağacın altında oturdu və ağlamağa başladı.
Çünki gözünün qarşısına balaca qızı
Meqan gəlmişdi.
Bir neçə gün sonra Karter ölkəsinə
qayıtdı. Çəkdiyi şəkil «Nyu York
Tayms» qəzetinin 26 mart 1993-cü il cümə sayında çıxdı. Şəkil qəzetdə
çıxan kimi böyük əks-sədaya səbəb
oldu və Afrikanın şəkdiyi acıların
simvoluna çevrildi. Dünyada az qala
bütün qəzetlər bir-birinin arxasında
bu şəkli dərc etdilər. Bir tərəfədən də qəzetə gələn zənglərin ardı-arası
kəsilmirdi. Zəng edənlərin hamısı
təkidlə kərkəsin yanındakı balaca
qızın sonrakı taleyini soruşurdu.
Çox keçmədi ki, Karter bu şəklə görə
məşhur Pulitser Mükafatını aldı. Bəs sonra? Sonra Karter çarəsiz qızı
orada köməksiz qoyduğu üçün
vicdan əzabından öldü. Və Karter
öləndə onunla bu hadisə arasında
cəmi 2 ay var idi. Ölümündən əvvəl
isə Karter bir dostuna balaca qızı yaxınlıqdakı yardım düşərgəsinə
aparmadığı üçün özünü bağışlamaya
bilməyəcəyini demişdi.