Günün birində bir çiçəklə su qarşılaşar və yoldaş olarlar. İlk əvvəllər gözəl bir yoldaşlıq olaraq davam edər birlikdəlikləri, təbii zaman lazımdır bir-birlərini tanımaq üçün. Gəl zaman, get zaman çiçək o qədər xoşbəxt olar ki, xoşbəxtlikdən içi içinə sığmaz artıq və anlar ki, Suya aşiq olmuşdur. İlk dəfə aşiq olan çiçək, ətrafa qoxular saçar, "Sırf sənin xətrin üçün ey su" deyə ... Elə zaman gəlir ki, artıq su da içində çiçəyə qarşı bir şey hiss etməyə başlamışdır. Zənn edər ki, çiçəyə aşiqdir amma su da ilk dəfə aşiq olur.

Günlər və aylar bir-birini kovalalar və çiçək görəsən "Su məni sevirmi?" deyə düşünməyə başlar. Çünki su, çox maraqlanmaz çiçəklə ... Halbuki çiçək, alışkın deyil belə bir sevgiyə və dözə bilməz. Çiçək, suya "Səni sevirəm deyər. Su," Mən də səni sevirəm "deyər. Aradan zaman keçər və çiçək yenə" Səni sevirəm "deyər. Su, yenə" Mən də "deyir. Çiçək, səbirlidir.gözləyər , gözləyər, gözləyər .. . Artıq elə bir vəziyyətə gəlir ki, çiçək qoxu saça bilmir ətrafa və son dəfə suya "səni sevirəm." deyir. Su da ona "Söylədim ya mən də səni sevirəm." deyir və gün gəlir çiçək yataqlara düşər.

Xestelenmişdir çiçək artıq. Rəngi ​​solmuş, çöhrəsi sararmıştır çiçəyin. Yataqlardadır artıq çiçək. Su da başında gözləyər çiçəyin, köməkçi olmaq üçün sevdiyinə ... Bəllidir ki artıq çiçək öləcək və son dəfə çətinliklə başını çevirərək çiçək, suya deyər ki; "Səni mən, həqiqətən sevirəm." Çox kədərlənir su bu vəziyyət qarşısında və son çarə olaraq bir həkim çağırar nədir problem deyə ...

Həkim gəlir və müayinə edər çiçəyi. Sonra belə deyər həkim: "Xəstənin vəziyyəti ümidsiz artıq əlimizdən bir şey gəlməz." Su, maraqlanar, sevgilisinin ölümünə səbəb olan xəstəlik nədir deyə və soruşar həkimə. Həkim, belə bir baxar suya və deyər ki: "Çiçəyin bir xəstəliyi yox dostum ... Bu çiçək yalnız susuz qalmış, ölümü onun üçün" deyər

Ve Su artiq başa düşər ki, sevdiyine yalnız "Səni sevirəm" demək kifayət etmir.