getdin, qıza?
- Yox, mən burada kirayə
qalırdım. İndi öz evimizdə yaşayıram.
Səltənət xanım, limon
satmaqdan gündə,
həftədə, ayda nə qədər pul
qazanırsınız?
- Mayasını çıxsam, gündə 5-6 manat. Əvvəllər lap
çox qazanırdım. O vaxt
həvəsli idim, gəlib-gedənin
üzünə gülürdüm, eynələri
açılırdı. İndi qocalmışam,
yorulmuşam. Neçə il limon alanlar indi üzümü
görəndə qaşqabaq
sallayırlar. Eləsi olur,
yanındakına deyir: “Mən
yoruldum bu arvaddan
limon almaqdan, bunun limonu qurtarmadı! İldən-
ilə də lap zəhlətökən olur!”
Bax, qıza, belə deyillər
indi. Amma yenə də
görürsən, aralarında
yaxşı adamlar da olur. Elə adam olub ki, bir
manatlıq limona beş
manat verib, qalanın
istəməyib. O qədə dua
eləmişəm ki, eləsinə!
“Tualet üçün Elmiranın qardaşının həyətinə
gedirik”
- Yenə Elmiranın evində
qalırsınız?
- Hə. Qıza, ev nədi? Elə
ev olar? Dördün dördə bir otaqdı, küçədən birbaşa
qapını açıb, otağa
girirsən. Yeməyi də orda
bişirirəm, paltarı da orda
yuyuram, orda yeyirik,
orda yatırıq. Çiməndən- çimənə məhlədə bir arvad
var, pulnan hamamında
çimməyə icazə verir, onun
hamamında çimirəm. Bir
manatdı çimmək haqqı.
Özü də müştərisi o qədər çox olur ki, çimmək üçün
gərək bir gün əvvəlcədən
deyəsən, pulunu da
verəsən. Evin heç tualeti
də yoxdu, Elmiranın
qardaşının tualetinə gedirik. Hər dəfə də
üzümə acıqlı-acıqlı baxır
kişi. Elmira evi bölüb,
otaq alıb deyə, arası
yoxdu nə onnan, nə də
mənnən. O da, uşaqları da, arvadı da gözləyirlər
ki, Elmira ölsün, otağı
təzədən evə qatsınlar.
Gecə-gündüz Allaha
yalvarıram ki, Elmira
ölməsin! O ölsə, mənim axırım nə olar?
- Elmira ilə necə yola
gedirsiniz?
- Qocaldıqca ağlı azalır.
Boş-bekar adamdı,
deyinməyə bəhanə axtarır. Mən yorğun evə gedirəm,
yemək bişirirəm, çay
hazırlayıram, yeyirik,
qabları yuyuram. Sonra
da ölü kimi yatmaq
istəyirəm. Neynim, candı, dincəlmək istəyir.
Döşəyimi yerdən salıb,
yatmağa hazırlaşıram.
Elmira da bütün günü
televizora baxıb deyə,
baxdıqlarını