ı mənə danışmaq istəyir. Elə bilir,
Faiq Ağayev-zad mənə
çox maraqlıdı. Mən ona
qulaq asmayanda da
hirslənir. Hələ nəsə
xəstəliyi var, gecələr yerindən atılıb, qışqırır.
Ürəyim qopur, deyirəm,
ölüb-eləyər, məni evdən
atmaq bir tərəfə, deyərlər
sən öldürmüsən. İçimi
yeməkdən bu günə qalmışam.
“On ildir, dilənçi kimi
yaşayıram”
- Sizə dəxli olmayan bir
sual verim. Nə bişirirsiniz
ən çox? - Qıza, əlimdən bir ləvəngi
bişirmək gəlir, bir plov
gəlir ki, gəl görəsən!
Amma neçə ildi, heç birini
bişirmirəm. Ləvəngiyə
pulum hardandı? Çox vaxt qəssabdan əti yonulmuş
sümük alıram, ucuz
qiymətə. Qaynadıram,
suyuna düyüdən,
noxuddan atıram, yeyirik.
Nə bilim, yazda-yayda, göyərtinin bol, ucuz
vaxtlarında kükü
bişirirəm. Mən o qədər
yoruluram ki, yeməyə də
heyim qalmır, Elmira
basıb yeyir. Qurbanlıqda- zadda, qonşular qurban
kəsir, bizə də verirlər,
onda dilimizə ət dəyir.
- Bəs, günorta nə
yeyirsiniz?
- Nə bilim, əlimə nə düşsə. Peraşkidən, dönərdən-
zaddan. İndi dönər də
çox bahalaşıb. Şorqoğal
alıram, quru-quru getmir,
termosda çay satanlar
gəzir buralarda, çay da alıram, onnan yeyirəm.
Onsuz da az yeyirəm,
iştaham yoxdur. Yanında
dayandığım mağaza var
ha, oradakı uşaqlar çox
yaxşı uşaqlardı. Günorta yeməklərindən bir-iki tikə
mənə də verirlər çörəyin
arasında...
- Astaraya gedəndə,
qızlarınızın evinə qonaq
gedirsiniz? - Gedirəm. Onlar bilmir
ki, mən burada limon
satıram. Elə demişəm,
yanında qaldığım arvad
tək qalmağa qorxur, məni
də yanında saxlayır. Ora gedəndə Elmiranın cavan
vaxtlarında tikdirdiyi
paltarlardan geyirəm.
Havayı vermir geyməyə,
deyir, gələndə mənə
Astara meyvələri gətirərsən. Elmiranın
yanına qohumları qonaq
gələndə ona nəsə pay
gətirirlərsə, həmin pay-
ürüşü mənə satır. Mən də
alıb, Astaraya gedəndə, qızlarımın evinə pay
aparıram.
- Ərinizdən nə xəbər var?
- Heç xəbər-zad yoxdur.
Cəhənnəmə olsun. Onu
Allaha tapşırmışam. Bilirəm, ölüm ayağı gəlib
it kimi mənə, qızlarına
yalvaracaq.