Bir birlərini çox sevirdilər. Heç
vaxt ölümü, ayrıliği ağıllarina
gətirməzdılər. Heç vaxt bir birlərini
darixmağa qoymazdılar. Hər gün
bitəcək kimi bir birlərinə daha da
qüvvətli bağlanırdılar, Hər gün bir birlərini ilk günki kimi həyacanla
qarşılayardılar. Eləcə də həyata
inandılar, eləcə də özlərini
aldatdılar. Bir gün oğlan dünyalar
qədər sevdiyi sevgilisini görüş
yerinə cağırır. Hər dəfəki kimi yenə də sevgilisi sevinə-sevinə görüş
yerinə tələsirdi, çünki canından çox
sevdiyi sevgilisi ilə görüşəcəydi.
Sanki neçə illərdi gormədiyi
sevgilisi ilə görüşəcəydi. Amma ki
həmin sevgilisi ilə dünən görüşmüşdü. Çox darıxırdı. Görüş
vaxti gəlib catdı. Artiq oğlan
həmişəki yerdən hər gələn kölgəyə
boylanıb sevgilisi sanırdı. Artıq qız
da çatmışdı görüş yerinə. Gəldi
qucaqlaşıb hərsətlərini söndürdülər. Salamlaşıb həmişəki
yol ilə üz aldılar. Oğlanin kefi yox
idi. Qız hiss eləyirdi ki, onun nə isə
problemi var.
Soruşur: -Həyatım nə olub sənə? Cavabinda:Nə olacaq həyatiım heç
nə həmişəki həyəcandı nə olmalıdı
ki? Amma ki qız hardan bileydi ki
bu gün canından çox sevdiyi
insanla son görüşə gəlibdi. Oğlan
cürət edib ona deyə bilmirdi ki artıq anası ona başqa bir qız bəyənib və
gələn həftənin bu günu onun
nisşnıdı. Qız bunlardan bixəbər
yoluna davam edirdi. Birdən qız
dayandı.
Dedi: -Həyatım sənə bir söz demək istəyirəm.
Oğlan: -Buyur Həyatım.
Qız: -Istəyirəmki sabah səninlə
dəniz sahilinə gedək. Dənizi seyr
edək.
Oğlan üzgün halda: Gedərik Həyatim Amma ki imkansiz idi. Çünki sabah
o gələcək nişanlısı ilə görüşə
cixacaq idi, anasi belə istəmişdi.
Oğlan bir gül dükanının qabağında
dayandı. Bir dəqiqə gözdə gəlirəm
həyatım dedi və gətdi. 10 dəqiqədən sonra qayıtdı. Arxasında gizlətdiyi
sari gülü dünyalar qədər sevdiyi
qıza uzatdı. Qız sarı gülü görüb
tutuldu bir anlıq. Yenə həmişəki
kimi zarafat elədiyini fikirləşdi.
Gülə -gülə gülü oğlandan aldı. Heçnə demədi. Çünki artıq onu bir
zarafat kimi qəbul etmişdi o. Oğlan
isə bır