o yazını sanki Allahdan başqa heç
bir şey silə bilməzdi. Hər gün onu
fikirləşməkdən başqa əlindən bir şey gəlməzdi. Həmin gün təsadüfən
oğlan da həyat yoldaşı ilə parka
gəzməyə çıxmışdılar. Qız həyat
yoldaşı ilə bir yerdə oturub söhbət
edirdilər. Birdən bir oğlan həmin
qızın adını çağırdı. Qız tutulub qaldı görəsən məni çağıran kimdi
deyə fikirləşdi. Arxaya eçvirdi
üzünü düz onun yanında bir qız
uşağı var idi. Sən demə onu
çağırırmış. Qız uşagı yanına
çağırıb ona əlində olan güldən birini uzatdı uşaqda aldı. Ata deyərək
atasının qucağına qaçdı. Oğlan
onu tanıdı. Bu o idi. Onun bir
vaxtlar dünyalar qədər sevdiyi qız.
Qız da onu tanıdı. Bir -birlərinə
həsrət dolu baxışlarla haradasa 2 dəqiqə baxdılar. Oğlan onun adını
qızına qoymuşdu. Hər qızını
çağıranda o yadına düşürdü. Qız
onu görüb çox keçmişlərə getdi
xəyalları. Bir vaxtlar canından çox
sevdiyi insan artıq başqa bir qız ilə gəzirdi bir vaxtlar onunla gəzdiyi
yerlərdə. Çox pis oldular ikisi də. 8
il aradan sonra iki göz yenə də üz -
üzə gəlmişdi. Oğlan bir anda onu qaçıb
qucaqlamaq istəyirdi, amma
bacarmazdı axı. Çünki o evli idi.
Oğlan qızını çağırdı yanına. Qız isə
atan səni çağırır get qızım dedi. O
gediş son gediş oldu. Onlar birdə heç vaxt üz -üzə gəlməyəcəkdilər
heç vaxt. Bir gün qızın telefonu
zəng çalır bu qızın həyat yoldaşının
ən yaxin dostu idi. Ona həyat
yoldaşının avtomobil qəzasi
keçirdiyini bildirdi. Indi qız bu xəbərə sevinsinmi, pis olsunmu bir
qərar verə bilmirdi. Heç uşaqları
da olmamışdı bu 8 il ərzində. Qız
yenə də tək qaldı bu dünyada. Onu
iki dəfə tək qoydular bu dünyada.
Artıq bütün ümidləri qırılmışdı. Bilmirdi nə etsin. Bu yalancı
dünyaya nə desin? Günah bu
dunyaya gələndədi deyərdi həmişə...
Yenə bu yalancı dünya aldatdı onu.
Həyatdan küskün bir şəkildə keçirdi
günləri. Hər gün ömürdən gedirdi.... Sən taleyin işinə bax. Həmin günu
parkdan oğlan həyat yoldaşını
metro ilə yola saldı. Özu ilk dəfə ilk
məhəbbəti ilə görüşdüyü yerə