getdi
xatirələri yadına salsın deyə. İlk
məhəbbəti ilə o qədər xatirəsi var idi ki düşünməklə bitmirdi. Axşam
oldu. Oğlan evə gəldi. Qapını
döydü, açan olmadı. Öz açarı ilə
qapını açıb içəri girdi. Evdə heç
kim yox idi. Fikirləşdi ki, yəqin
həyat yoldaşı qızını da götürüb anasıgilə gedib yəqin ki. Heç fikir
eləmədən getdi televizora
baxmağa. Vaxt isə heç nəyə
baxmırdı, gedirdi. 1 saat, 2 saat
oğlanın həyat yoldaşı gəlmədi.
Oğlan telefonu götürüb qızın anasıgilə zəng elədi. Telefona
qaynatası cavab verdi.
Oğlan:-Qızımgil sizə gəlib?. Qaynatası nə danışırsan oğlum yox
bizə gəlməyiblər deyəndə oğlan
tutuldu. Çox qorxmuşdu. Qonşudan
evə gələn olubmu soruşdu YOX
cavabını aldı və evə gəldi.
Televizorda xəbərlər verlişındə bu gün Metro qəzası olub xəbərini
eşidəndə oğlan qızım deyə
qışqıraraq bir anlıq özundən getdi.
Bəli çünki həmin metro qəzasında
onun həyat yoldaşı və qızı da var
imiş. Oğlan bu həyatda yenə də tək qaldı. Onu yenə də tək qoydular bu
Yalancı dünyada..... Aradan 17 il keçib ama mən hələ də
ilk sevgimi ürəyimdə ilk gün ki kimi
saxlayıram. Bəlkə bir gün üz -üzə
gələrəm deyə ümid edirəm. Mən
buna inanıram. Çünki o söz
vermişdi mənə səni bu dünyadan özum yola salacam deyə.
İnanıramki o sözünün üstündə
duracaq. Və bir gün gələcək o mənə
gələcək. Mən onu gözləyirəm bu
yalnız dünyamda. Bu yalnız
dünyamda bir gün mənə dost olacaq biri gələcək o da mənim ilk
məhəbbətim olacaq...Bir dəfə də
ona qovuşsam ondan heç vaxt
ayrılmayacam. Hər gün dua edirəm
ona qovuşum deyə. Bəlkə də o da
məni gözləyir bəlkə də o da ilk məhəbbətini gözləyir. Bir vaxtlar
sinifdə uşaqlar ilk məhəbbət
unudulmur deyəndə qəh-qəhə ilə
gülərdim. Amma artıq ilk məhəbbət
kəlməsi gələndə gözlərimdən
damla-damla yaşlar