Osmanlı
dövründə
döyüşə
gedilərkən,
ölkədə nə
qədər dəli ya da görünüş
baxımından əli-ayağı əyri, qulyabani
tipli insan varsa hamısı toplanar və
ordunun ən ön sırasında
düzülərmiş.Məqsəd, düşmənin
psixologiyasına mənfi təsir etməkmiş.
Bir sonrakı sırada isə, «daltarrak»
deyilən adamlar düzülərmiş. Bunlar
isə, saraya kiçik yaşda alınan
qeyri-müsəlam uşaqlar imiş.
Kiçikliklərindən etibarən yalnız düyü və xəmir xörəkləriylə bəslənib
qüvvətli olmaları təmin edilərmiş.
Digər tərəfdən də, hər gün yağlı
əlləri ilə mərmər dirəyi şillələyib
idman edərlərmiş. Beləliklə əlləri
möhkəmləşəib beton kimi olarmış. Orduya qəbul olunmaq üçün belə bir
qayda var imiş: Mərməri şillələyərək
sındıra bilməyəni orduya
götürməzlərmiş.
Bu «daltarrak»lar döyüşdə əliyalın,
düşmən əsgərlərini tək şillə ilə məğlub edərlərmiş.