Bir qızla oğlan bir-birini çox sevirdiler ve
çoxdan görüşürdüler..Onların bir görüşünde
oğlan qıza deyir:
-Biz ayrılmalıyıq !
-Axı niyee ? Biz ki,bir-birimizi sevirik...
-Çünki,men başqasıyla evlenirem...
Qız birinci başa düşmek istemirdi,amma
oğlan ona başa salmağa çalışırdı;
Başa düşmürsen,menim valideynlerim heç
vaxt senle evlenmeye icaze vermeyecekler.
Qız göz yaşlarını saxlaya bilmirdi :”( ve ordan
ağlayaraq uzaqlaşmağa başladı.. :”(
Ancaq oğlan ona bu sözleri deye bildi—“Men
senden başqa heç kimi sevmeyeceemm!!T
ekce senii !! Yalnız seni !!”
1 ilden sonra qız bir oğlanla tanış
oldu..Oğlan qızı çox sevirdi..Qız da ona
öyreşmeye başlamışdı...Belelikle bir neçe
müddetden sonra oğlan öz ailesi ile qızı
istemeye getdi.. Ve qız da onu atan oğlanın
acığına ona “He” dedi.. Onlar evlendiler..Bir
gün eri qıza dedi: 1il qabaq seni atan oğlan
yadındamı?!
-He yadımda...Nolubki?Sen onu hardan
tanıyırsan?!
- O menim doğma qardaşım idi.O heç kimle
evlenmirdi,sadece ölümcül xeste idi ve
ölümden bir gün qabaq menden xahiş etdi
ki,seninle evlenim.. Nece ki,sene söz
vermişdi “SENI EVIMIN GELINI EDECEM”