Hüccətül-Islam Şəfti XIX əsrin böyük din alimlərindən idi. Təqribən 1761-ci ildə ruhani ailəsində doğulmuş Seyyid Mühəmməd Baqir Şəftinin əsil-nəsəbi 22-ci nəsildən Imam Musa Kazimə (ə) gedib-çıxırdı.


Seyyid Şəfti səkkiz il Iraqda təhsil almış, Vəhid Bəhbəhani, Seyyid Əli Təbatəbai (Sahibi-Riyaz), Seyyid Bəhrül-ülum, Şeyx Cəfər Kaşifül-ğita kimi nəhəng alimlərdən bəhrələnmişdi. Bundan sonra Irana qayıtmış, Qum və Isfahan şəhərlərində Molla Mehdi Nəraqinin və Mirzayi-Qumminin dərslərində təhsilini tamamlamışdı. O, şiə (cəfəri) fiqhinin tarixində “hüccətül-Islam”, yəni Allahın dəlil-sübutu ləqəbi ilə tanınan birinci müctəhid sayılır. (Əhli-sünnə dünyasında bu ləqəbə layiq görülən ilk alim Əbu Hamid Ğəzzali olub).

Seyyid Şəfti öz müasirləri arasında böyük hörmətə malik idi. Siyasi hadisələrə fəal şəkildə nüfuz edirdi, hətta Iran hökmdarı Fəthəli şah Qacar onunla hesablaşmaq məcburiyyətində idi. Tarixi məlumatlara görə, alim həcc ziyarətinə gedərkən, Məkkə şəhərinin böyükləri və dörd əhli-sünnə məzhəbinin şeyxləri ona dərin ehtiram göstərmişdilər. Seyyid Şəfti Kəbə ətrafında edilən təvafın hüdudunu (ölçüsünü) dəqiqləşdirmək üçün Müqəddəs Evin ətrafında dairə boyunca yerə çubuqlar bərkitmişdi, əhli-sünnə alimləri təvafın bu göstərilən hüdudları ilə razılaşmışdılar. Seyyid Şəfti Ərəfatın sərhədlərini də dəqiqləşdirmişdi. O, hətta Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərin (s) öz qızı Fatiməyə (ə) hədiyyə etdiyi, sonra birinci xəlifə Əbu Bəkrin müsadirə edərək beytül-mala qatdığı Fədək bağlarını da o dövrdə Məkkəyə hakim olan Osmanlı dövlətindən alıb Ərəbistanın şiə seyidlərinə bağışlamışdı. O zamanlar Məkkədə həcc mövsümü vaxtı Kəbənin dörd küncü əhli-sünnənin dörd məzhəbi arasında bölünmüşdü və hər məzhəbin ardıcılları bu künclərin birində öz məzhəblərinə uyğun olaraq ibadət etmək hüququna malik idilər. Hüccətül-Islam Şəfti həccdə olarkən tarixdə ilk dəfə olaraq cəfərilər də Kəbənin şafiilərə məxsus olan küncündə açıq şəkildə ibadət etmişdilər.

Seyyid Şəfti 1844-cü ildə