oxşadaram deyə yenidən baxdı,Bəli qız yanılmamışdı.Qarşıdan gələn onun köhnə sevgilisi ilə ən yaxın rəfiqəsiydi...

Rəfiqəsinin qəlbində həmişə ona qarşı gizli bir kin,paxıllıq vardı.Çünki o mələklər qədər gözəldi.İri,saf baxan gözləri,alma yanaqları,nurlu üzü,qalın və uzun saçları,uzun boyu vardı.Həmdə olduqca yaxşı,təmiz qəlbli olduğundan,heç kimə pislik etmədiyindən çoxları onu sevərdi.Bütün bu gözəlliklərinə görə hamı demək olarki ətrafındakı bütün qızlar onun paxıllığın çəkirdi.Həmçinin ən yaxın rəfiqəsi!

Qız evə gəldi.Ağladı,ağladı yenə ağladı...Olanları bacısına danışdı.Bacısı isə ona necə ürək dirək verəcəyini bilmirdi.Qız özünü necə pis hiss edirdi,həyatdan necə küsmüşdü.Dərdini bölüşdüyü 2 şey vardı:bacısı və hər şeyi qələmə aldığı gündəliyi...

Artıq o pəncərədən baxmırdı,evdən çölə çıxmaq istəmirdi.Çünki nə zaman bunları etsə onları əl-ələ görürdü bu isə ona əzab verirdi...

Oğlan istədiyin bacarmışdı!Ama bu ona bəs etmirdi daha çox acı çəkməsini istəyirdi!Aradan uzun müddət keçmədiki sevgilisiylə rəfiqəsi nişanlandıla

Qız dayana bilmədi yavaşca pərdənə araladı və baxdı,gözlərindən yaş süzülə-süzülə...

Bir gün qızın vəziyyəti ağırlaşdığından xəstəxanaya aparıldı.Lakin onun həyatını xilas etmək olmadı və gözəl qız yavaşca ləzzətini dadmadığı,ona acılar çəkdirən həyata gözlərini yumdu...

Oğlan bunu eşidəndə çox pis olmuşdu!Qızın bacısı oğlana yaxınlaşdı ağlayaraq heçnə demədən onun gündəliyini oğlana uzatdı.Oğlan heçnə başa düşmürdü.Gündəliyi aldı və vərəqləri çevirərək oxumağa başladı...

Bu gün axır vaxtlar özümdə hiss etdiyim halsızlığın,səbəbsiz yorğunluğun,baş gicəllənmənin səbəbin öyrənməkçün həkimə getdim.Eşitdiklərimə inana bilmirəm....mən axı çox gəncəm...Axı mənim həyatım hələ qabaqdaydı...axı mən ona söz vermişdim...onu heç bir zaman tək,mənsiz buraxmayacaqdım...əl-ələ verib yaşayacaqdıq pis-yaxşı günümüzü...xoşbəxt ailəmiz,balaca şirin körpələrimiz olacaqdı...onlara ad qoymaq üstündə dalaşacaqdıq...həmişə 1-1imizə baxıb