Bezi psixoloqlar nefsle ruhu bir-birine qarïsdïrïrlar.Neticede nefsin arzularïnï ruhun istekleri kimi qeleme vererek bütün psixoloji sistemleri bu sehv bünövre üzerinde qururlar.Sonrada"ARZULARINIZIN QARSISINA SEDD QOYMAYIN"deyirler.Cox vaxt bu fikirler oldugu kimi qebul olunmaga baslayïr.Belece günahlar elm donuna bürünerek"qanunilesir".Ehtiraslarïna serhed qoymayan agzïnlar coxalïr.Zeifler ezilir,günahsïzlar lekelenir,quzular qurdlara yem olur.Halbuki,ruh basqa,nefs basqadïr.Biri bir seyden zövq alïrsa,o biri iyrenir.NEFS GÜNAHLARA MEYILLIDIR.NEFSÌN LÜGETÌNDE "DOYMAQ"SÖZÜ YOXDUR.NEFS ÌNADKARDÌR,ÜSYANKARDIR.Nehayet ele bir hedde gelib catïr ki,nefs insanï heyatïn menasïnï zövqde görmeye mecbur edir,mesuliyyetden qacïr.Qaydalar,qanunlar onuncün hecdir.Ëxlaqï da.terbiyeni de onun ücün sevmir.Cünk onlar insana insanlïgï öyredir.RUH ISE TAM BASQADIR.O,ELIMLE KAMILLESIR,TEFEKKÜRLE YÜKSELÌR.ALLAHIN YARATDIQLARINI GÖREREK ONUN VERDIYI NEMETLER ÜÇÜN $ÜKR EDÌR.Bu yolla keçmi$in ezablarïndan,geleceyin qorxularïndan xilas olur.Maddi seyler ücün qoyulan zehmetler ise tedricen qiymetini itirir.Bu heqiqeti de ancaq ruh derk edir. Ele ise siz düsùnün,aganïn köle oldugu yerde seadetden nece danïsmaq olar ve ya ruhunu nefsinin esirine ceviren insan nece xosbext ola biler?